recensie: Crooked Brothers - Lawrence, Where’s your knife

Crooked Brothers spelen met je voeten, zo zouden de Belgen zeggen. De drie broers maken het geluid van zes personen. De muziek vliegt van de ene hoek naar de andere; soms loodzwaar als de muziek van Tom Waits en het andere moment als dat van een singer-songwriter in het folk-genre.

De drie muzikanten van Crooked Brothers heten Jesse Matas, Darwin Baker en Matt Foster. De ‘broers’ komen uit Canada en hebben in 2009 hun debuut uitgebracht onder de titel Deathbed Pillowtalk. De heren zijn alle drie songschrijvers én multi-instrumentalisten en spelen gitaar, banjo, mandoline en dobro. Op het nieuwe album Lawrence, Where’s your knife worden ze verder bijgestaan door Julian Bradford op bas en Alain Guilemette op drums. De broertjes hebben bovendien nu ook een ‘zusje’: Rosalyn Dennett op viool en achtergrondzang. Net als hun debuut is dit album geheel in eigen beheer opgenomen en uitgebracht. De opnames vonden plaats in de winter in een kleine cabine in Manitoban, in het zuiden van centraal Canada.

Tom Waits
Lawrence, Where's Your Knife? opent met een nummer dat niet zou misstaan op een album van Tom Waits. '17 Horses' zet daarmee direct de toon van het album. Het daaropvolgende liedje 'Kansas' klinkt vervolgens weer heel anders; als een opklaring na een flinke regenbui. Dit nummer is ineens zo helder en zo anders dan het openingsnummer. Het Waits geluid is echter geen gril van de Crooked Brothers. In 'Your Love is a Ghost Town' steken de Canadezen opnieuw de grootmeester van het donkere geluid naar de kroon. Ze klinken overigens wel als een wat jongere Tom Waits, omdat Waits’ stem in de laatste jaren alleen maar zwaarder is gaan klinken.

Gevarieerd album
De Crooked Brothers zetten een zeer gevarieerd album neer dat meerdere gezichten heeft. Het folk- en Americana-geluid voert de boventoon. Een song als 'Working for the Government' ligt lekker in het gehoor en zit net even anders in de melodielijn dan de andere liedjes. Het lichtvoetige 'Winter's Come' klinkt weer heel anders en doet denken aan een scouting yell. Door deze variatie is het album uitermate geschikt om regelmatig en zelfs achter elkaar te draaien.

We zullen de Crooked Brothers zeker weten terugzien op menig festival, in clubs en zelfs bij huisconcerten. Ze zijn tot alles bereid om hun muziek ten gehore te kunnen brengen. En waar ze ook komen; het zal zeker een geslaagde avond worden waar een heus feestje wordt gebouwd. Kwalitatief staat het album als een huis en de ‘broertjes’ hebben er duidelijk plezier in. Een aanrader voor iedereen die van een beetje variatie en gekte houdt.