recensie: Beach House

De ambities van Beach House zijn bescheiden. Naar een groot aanzien verlangen ze niet. Desondanks wint de band aan populariteit. In een uitverkocht Melkweg laat Beach House zien waarom.

Vier keer eerder stonden ze in onze hoofdstad, maar nog niet eerder in de Melkweg. Over het debuut in het Amsterdamse poppodium kan het duo uit Baltimore tevreden zijn. In de bijna twee uur dat de band op het podium staat, wordt het publiek geïnjecteerd met dat karakteristieke Beach House goedje: verslavende droompop.

Weelderige bos krullen
De mystieke sfeer die Beach House omringt, is grotendeels toe te schrijven aan Victoria Legrand. De dertigjarige zangeres heeft iets mysterieus, waardoor ze niet gemakkelijk te duiden is. De weelderige bos krullen die haar gezicht bedekt, draagt daar zonder meer aan bij. Haar echoënde stemgeluid dat een licht androgyne neiging heeft, is een andere factor. Dat het zaterdagavond Legrand is, en niet de drummer of gitarist Alex Scally, die de aandacht op zich vestigt, is dus zeker geen verrassing.

Bezwerend
Van de zeventien nummers die Beach House vanavond brengt, is ‘Wild’ het liedje waarmee wordt afgetrapt. Een nummer dat het gevoel van Bloom, Beach House’ nieuwe album, goed representeert. Door het uitgebalanceerde samenspel van gitaar, drums en synthesizer klinkt het bezwerend en dromerig. Bovenal zet het onmiddellijk de toon: de liedjes klinken live allemaal minstens zo sterk als op het album.

Opvallend is wel dat het grootste succes van de avond wordt geboekt met nummers van het vorige album Teen Dream. Uitvoeringen van 'Zebra', 'Walk in the Park' en 'Norway' worden met gejoel onthaald, terwijl 'Myth', kopstuk van Bloom, minder op de emoties van de bezoekers werkt.

Veilig en serieus
Een reden om ontevreden naar huis te gaan is er vrijwel niet. Beach House bewijst in staat te zijn een consistent optreden te geven, zodat de luisteraar geen seconde verslapt. De receptuur is bekend: veilig en serieus. De enige kritische noot is dat het concert soms ook iets te veilig en serieus is. Geconcentreerd worden de nummers afgewerkt en dat siert Beach House, maar aan amusante praatjes tussen de liedjes door besteden ze geen aandacht. De verrassing en spontaniteit die nu ontbeerde, had de avond net iets meer kracht bijgezet.