recensie: The Lucky One

De oorlogscènes geven deze film bij de start nog wat pit maar als de plot zich op het vertrouwde liefdespad begeeft, stapelen de cliches zich op. Regisseur Scott Hicks (doorgebroken met Shine) weet opnieuw niet te overtuigen.
 
Op een missie in Irak vindt marinier Logan (Zac Efron) een foto van een vrouw, met op de achterkant 'Keep safe' geschreven. Vlak daarop wordt de legerbasis aangevallen en de soldaten op de plek waar hij net daarvoor stond overlijden. Ervan overtuigd dat de vrouw op de foto zijn beschermengel is, gaat Logan na zijn dienst naar haar op zoek in Louisiana. Maar omdat hij deze Beth (Taylor Schilling) de ware reden van zijn bezoek niet kan vertellen, gaat hij maar voor haar werken.

Oppervlakkig en af en toe zelfs vervelend
Hicks' film begint sterk. Als kijker val je meteen binnen in een dramatisch moment in Irak, kort daarop gevolgd door de aanval op de legerbasis. Hierna speelt de film zich chronologisch af, wat weliswaar voor een duidelijke lijn zorgt maar het verhaal ook een beetje vlak maakt. Het is een lange, chronologische afwikkeling die eigenlijk te weinig verhalende elementen bevat. De plot kent geen diepere lagen en problemen van personages worden wel aangestipt maar niet uitgediept. Hicks heeft ervoor gekozen om afwisseling te brengen door zo nu en dan lange scènes te laten zien die geen tekst hebben en slechts begeleid worden door muziek. De eerste keer is dit mooi, misschien zelfs ontroerend, maar op gegeven moment heb je het wel gezien en worden de documentaire-achtige stukjes zelfs vervelend.

Omdat The Lucky One een variant is op het klassieke liefdesverhaal zie je het happy end al van verre aankomen. Het verhaal bevat wel sterke punten, zoals Beth's zoontje Benjamin, die lijdt onder zijn vader Keith (Jay R. Ferguson), in alle opzichten de schurk in de film. In plaats van dit verder te ontwikkelen komt tegenover Keith de perfecte Logan te staan, die meteen vriendschap met het jongetje sluit en hem op laat bloeien. Ontroerend is het wel, maar ook een beetje cliché.

Dat oorlogstrauma valt wel mee
Ook is het jammer dat het thema van de oorlog niet verder uitgewerkt is. Logan is een marinier en aan het begin van de film zien we duidelijk scènes ín de oorlog terug, maar daarna verdwijnt het thema snel uit het verhaal. We zien het nog even terug aan het begin van de film als Logan schrikt van de gevechtsgeluiden van het computerspel dat zijn neefje speelt, maar daarna lijkt Logan het ondanks zijn traumatische ervaringen prima te doen en is zijn enige probleem het voor zich winnen van Beth. Natuurlijk is The Lucky One uiteindelijk een liefdesverhaal, maar het is jammer dat er niet verder ingespeeld is op de oorlog. Beth is nu de enige met problemen, terwijl Logan de getraumatiseerde ex-marinier is.

Kort gezegd gaf het oorlogsthema het verhaal hoop, maar uiteindelijk blijkt The Lucky One toch een vrij cliché liefdesverhaal met te weinig verhaal voor te veel film. Er zitten mooie momenten in, zoals de opbloeiende vriendschap tussen Logan en Benjamin, maar die zijn niet genoeg om de film overeind te houden en de voorspelbare plot goed te maken. Het dramatische einde doet alsnog een dappere, bijna geslaagde poging,  maar het is jammer dat dit einde zo lang op zich laat wachten en het uiteindelijk alsnog de voorspelbare happy-endingvorm heeft.