recensie: Malted Milk - Get Some

Wie deze zomer een partijtje geeft zou Malted Milk kunnen uitnodigen. Met de energie en mix die zij brengen op Get Some moet het wel geslaagd worden.

Zet je versterker maar op tien, zet deze cd aan en ga zitten voordat je omver gestoven wordt door de energie die Malted Milk je kamer in blaast. Met het openingsnummer 'Human Wave' is het feest direct geopend. De stem van zanger Arnaud Fradin heeft een beetje weg van die van Bob Seger. De sound van de band is een cocktail van soul, funk en blues. En om er namen bij te zetten: The Tower of Power, Johnny Guitar Watson en Robert Gray.

Franse heerlijkheden
Gelukkig weet je vooraf niet altijd waar een band vandaan komt, zodat eventuele vooroordelen geen kans krijgen. Ben L'Oncle Soul was zo'n twee jaar geleden een verrassing die uit Frankrijk kwam. Nu treedt Malted Milk in hun voetstappen. Laten we ons dus niet voor de gek houden door het land van herkomst: hun soul-, funk- en bluesmuziek is echt heel erg goed. Misschien hoort het wel bij de Franse heerlijkheden van vandaag.

Met 'Sweet Baby' steekt Malted Milk de grote Al Green naar de kroon. Wat een mooi liedje en uitstekende, gepassioneerde zang. Het basloopje van 'True Love' lijkt zo uit Twin Peaks of een vroege Fleetwood Mac hit weggelopen te zijn. Consumeer dit op hoog volume voor een maximaal goed gevoel voor dramatiek. Later komt Johnny Guitar Watson weer met zijn neus om de gitaar gekruld en wordt het toch nog feest met lekkere dameskoortjes erbij, in plaats van de kille benadering van voorgenoemde televisieserie.

Blueswortels
Hoewel de fundamenten van Malted Milk in de bluesscene liggen in Nantes, Frankrijk, heeft de groep een ommezwaai gemaakt naar de soul en funk. Natuurlijk horen we nog wel wat terug van die wortels. Ze hebben zich helemaal gericht op de Afro-Amerikaanse soul en doen dat met verve. De puurheid van de benadering met enkel blazers en ouderwetse instrumenten doet recht aan de muziek waarmee Otis Redding, Wilson Pickett, Solomon Burke en Howard Tate groot geworden zijn.

Deze tienmansformatie zet een Amerikaans soulgeluid neer, dat ondanks zijn hang naar het verleden heel erg fris en nieuw klinkt. De composities zijn in grote mate geschreven door de band zelf, waarbij zanger Arnaud Fradin en bassist Igor Pichon vaak een tandem vormen. Voor Malted Milk zal Frankrijk al snel te klein zijn. Wellicht dat ze zelfs de grote plas over moeten om het zwarte goud te tonen aan de bron en terug te keren met nog meer inspiratie.