recensie: ATM

Opgesloten in een pinautomaat, terwijl buiten een psychopaat de wacht houdt met een moordwapen. ATM volgt de weg van andere low-budget horrorfilms. Maar is een pinautomaat nu echt zo'n enge locatie?

De film ATM gaat over drie twintigers (Alice Eve, Josh Peck, Brian Geraghty) die geld willen pinnen in een overdekte pinautomaat. Dan worden ze opgesloten door een moordenaar die een kat en muisspel begint te spelen. Onverwachte bezoekers op de parkeerplaats rondom de pinautomaat worden bruut afgeslacht. Ontsnappen lijkt onmogelijk.

Vingeroefening
Misschien was ATM een vingeroefening voor scriptschrijver Chris Sparling (Buried)? Dat zou goed kunnen. Hij is gevraagd om mee te schrijven met M. Night Shymalans The Night Chronicles project. Een trilogie aan low-budgetfilms, waarvan Devil als eerste deel in 2010 verscheen. Ook ATM is met een beperkt budget van drie miljoen dollar gemaakt en speelt zich af op één locatie en hangt om één enkel gegeven. Maar wat een mislukte vingeroefening. Dit is geen beste generale voor de film Reincarnate, deel 2 uit de trilogie.

ATM is een flinterdunne slasherfilm die met moeite de 90 minuten haalt. De scènes zijn niet spannend gefilmd. Het bevat zwakke plotwendingen. Het einde is niet origineel en slecht gebracht. De jonge acteurs doen aardig hun best om er nog wat van te maken, maar het is niet genoeg om de film te redden.

Pinautomaat?
Het uitgangspunt van de makers was om de vraag op te werpen: 'Wat zou jij doen als je opgesloten zit in een pinautomaat, terwijl Freddy Krueger buiten de wacht houdt?' En daar gaat het al mis.

Een pinautomaat… Het is het gewoon niet. Een onderzeeboot, een kampeerplek in de bossen, een kapotte auto in de woestijn, een stilstaande boot midden op de oceaan, het oude slecht onderhouden landhuis van je oma, het donkere washok in de kelder.

Alles klinkt meer horror dan een pinautomaat. ATM is te vergezocht. Jammer, de gezichtloze moordenaar, verscholen onder een capuchon ziet er nog best eng uit.