festival: Young Art Festival

8WEEKLY.nldoor Annelieke Acda en Karlijn Broekhuizen
fotografie: Rein Kooyman/Mirte Brethouwer/Karlijn Broekhuizen

Eenmaal een festivalbandje om je pols, mag je alle voorstellingen bezoeken op het bosrijke terrein van het Park Westerhout in Beverwijk. De gretigheid die bij jonge theatermakers hoort is gelijk te merken. Van alle kanten lonken theatervoorstellingen, muziekklanken en beeldende objecten.

Voor de zevende keer wordt het Young Art Festival in Beverwijk georganiseerd. Inmiddels is het festival de Noord-Hollandse landsgrenzen ontgroeid en weten steeds meer mensen de weg naar het festival te vinden. Gelukkig met behoud van de vertrouwde elementen: dit festival is verrassend, laagdrempelig en vooral heel charmant.

Café Ed Sanders – De Dansers
Muziek & spel: Guy Corneille, Steffi Joris, Ninos Josef, Maartje Pasman
Gezien : 20 juli 2012/ Young Art Festival, Beverwijk
In wisselende samenstellingen presenteren deze Utrechtse dansers en muzikanten zich in Café Ed Sanders. Waar deze naam vandaan komt is niet duidelijk, maar in dit café vinden explosieve ontmoetingen plaats. Vier dansers dansen op de muziek van de band van Guy Cormeille de longen uit hun lijf. Ze springen, tillen en vallen in hoog tempo. De muziek lijkt ze te sturen. Het ritme, de kracht en de afwisseling van muziekstijlen geven steeds nieuwe impulsen. Er is weinig tijd om na te denken over welke kant het opgaat met deze voorstelling: de kortstondige ontmoetingen tussen de moderne dansers onderling en de muzikanten lijken ons vooral een blik te gunnen in de jeugd van nu. Vluchtigheid en zin in het leven, maar ook jaloezie, vriendschap en seksualiteit komen in deze uitgaansgelegenheid aan de orde. Nog niet helemaal af, rauw en ongepolijst, maar het toelaten van wat er op het moment zelf gebeurt is de kracht van deze voorstelling.

Overloop – Theater Kwezel
Concept & spel: Marius Bruijn en Esther Porcelijn
Gezien : 20 juli 2012/ Young Art Festival, Beverwijk
Leen gaat verhuizen. Het huis is een rommeltje. Gelukkig is daar Alf. Alf van de overloop die met de deur in huis komtvallen om haar te helpen. Hij neemt een aantal van zijn vrienden mee, gespeeld door poppen. Een doos, een man die uienverkoper is en een Toontje die al in een bedje ligt. Het spel van Esther Porcelijn is ontwapenend, de tekst van schrijfster Maaike Haneveld soms prachtig poëtisch en filosofisch. De makers hebben van de abstracte tekst echter een anekdotische voorstelling willen maken. Dat bijt elkaar; de beelden die bij de tekst gemaakt zijn, roepen eerder vragen op dan dat duidelijk wordt waar de makers heen willen met deze voorstelling. Waarom is Leen Alf nooit eerder tegengekomen? Wat is de functie van de poppen? Zijn het de stemmen in haar hoofd? Wil Alf Leen thuis houden? Waarom zien we dan geen verlangen? Het is een rommelige dramaturgie en daardoor word je als kijker niet in de voorstelling gezogen. Helaas, want vooral het verrassende spel van Porcelijn smaakt naar meer.

In de naam van - Signatuur Onbekend
Concept & spel: Pieter van Loon en Myrthe Michielsen
Gezien: 20 juli 2012/ Young Art Festival, Beverwijk
De twee spelers en makers van de voorstelling In de naam van komen van de Academie voor Drama uit Tilburg. Vol enthousiasme zetten ze een non neer die een kerkkoor leidt (compleet met Brabants accent) en de man die haar moest afstaan aan het klooster en haar nu komt terughalen. Een aardig gegeven, ware het niet dat het eendimensionaal en clichématig is uitgewerkt. De man komt haar eerst redden door vermomd als schoonmaker te verschijnen, en als dat niet lukt als moeder overste die de non adviseert om toch vooral moderner aan te treden met haar koor. Dat leidt tot een lange scène waarin ‘Sister Act’ wordt nagespeeld. Aangezien het muzikale bereik van de spelers blijkbaar een limiet heeft, worden de liedjes noodgedwongen geplaybackt. Een jammerlijk hoogtepunt van deze presentatie. Leuk voor op een opleiding, maar nog lang niet rijp genoeg om mee naar buiten te treden.

To Bibi or not to Bibi - Bibi Kok
Concept & spel: Bibi Kok
Gezien: 21 juli 2012/Young Art Festival, Beverwijk
In ‘To Bibi or not to Bibi’ verweeft Bibi Kok een basic liefdesmonoloog met de virtuele wereld van internet en social media. Ze bedelft haar publiek onder technische termen, die vooral onder de jeugdige toeschouwers tot gniffels van herkenning leiden. De jonge performer staat nog enigszins onwennig op het podium; haar spel oogt wat houterig en geforceerd. Met de ogen dicht komen de woordkunsten beter tot zijn recht. Met enkele goede vondsten ridiculiseert Bibi de huidige digitale jongerencultuur: “Ik like alles wat je typt. Jouw profiel is mijn startpagina. Ik durf alles te deleten om met jou een eigen map aan te maken.” De enkele minuten die de voorstelling duurt blijken helaas te kort om de inhoud naar een hoger niveau te tillen. Jammer, want er belooft nog veel meer op het achterste van haar tong te liggen.

Voor wie er nog te vrezen valt... - Malou van Sluis en Alex van Bergen
Spel: Malou van Sluis en Alex van Bergen
Tekst: Koen Caris
Gezien: 21 juli 2012/Young Art Festival, Beverwijk
Een rookmachine, gestommel... Een jonge vrouw beklimt het podium en begint lukraak het publiek in te schreeuwen. Ergens in die massa blijkt haar vriend te staan - of ex-vriend, beter gezegd. Het is namelijk net uit: zo’n minuut of tien. In de sterke scène die volgt, geschreven door Koen Caris, barst een pijnlijke strijd los van aantrekken en afstoten. Zoals de titel doet vermoeden vindt de tekst zijn inspiratie in de klassieker 'Who’s afraid of Virginia Woolf”. En dat is merkbaar. Lachwekkende en tegelijkertijd kwetsendediscussies, vernederingen, beschuldigingen en lege clichés wisselen elkaar af. Het publiek stuitert gevoelsmatig tussen beide geliefden. Het blijkt onmogelijk om partij te kiezen, wat de situatie des te schrijnender maakt. Het koppel past perfect bij elkaar, op een hysterische manier. Malou van Sluis en Alex van Bergen weten de scène aangrijpend en geloofwaardig neer te zetten. Een veelbelovende preview voor hun nieuwe voorstelling 'Als de beren komen'.