recensie: The Motives - The Motives

Wie onvoorbereid luistert naar The Motives kan bijna niet anders dan denken dat hij of zij luistert naar de eerst bluesplaat van Paul Weller. De stem van Matt Taylor klinkt nu eenmaal als die van Weller. Misschien is er sprake van een blues-well.

Natuurlijk is het niet erg om vergeleken te worden met een grootheid uit de Engelse popmuziek, maar gelukkig heeft Matt Taylor als gitarist al aardig zijn eigen sporen verdiend. Vooral via The Snowy White Blues Project werd Taylor een bekende.

Supergroep
The Motives is een supergroep naar het oude formaat. Dat wil zeggen dat er allemaal (super)sterren deel uitmaken van een nieuw gevormde band. De bandleden Andy Graham (bas, Ian Siegal), Jonny Dyke (keyboards, o.a. Coco Montoya, Ben E. King) en Roy Martin (drums, o.a. Aretha Franklin, Thea Gilmore) hebben net als Taylor al een carrière achter zich. Het legt de lat wel hoog als je deze achtergronden leest.

De rhythm and blues van The Motives heeft een relaxte sfeer die opnieuw de vergelijking met de voorman van The Jam oproept. Maar soms duikt ook het venijn op en dat niet op de laatste plaats door de inbreng van Ian Siegal, die zijn stembanden gebruikt in het fraaie 'The Rules Don't Apply'. Het piano- en keyboardspel van Jonny Dyke domineert in veel nummers. 'Find Another Love' begint bijvoorbeeld met mooi pianowerk, maar later in dit lied horen we tergende keyboard-/orgelklanken.

Hoge drive
Het album The Motives mag dan een debuutalbum heten, maar is dat natuurlijk niet. Als kwartet zijn ze nieuw, maar in werkelijkheid is dit een geroutineerde club. De cd loopt als de spreekwoordelijke trein en blijft spannend van begin tot einde. De afwisseling in de verschillende composities is van dien aard dat je, mits je van deze muziek houdt, het album steeds opnieuw kan draaien. De drive van de meeste van het dozijn composities is hoog. Het spelplezier dampt er vanaf. Het is ondanks de ervarenheid van de leden geen routineklus geworden. Bijna een uur lang duurt de hete rhythm and blues van The Motives, die versneden is met Chicagoblues en Britse blues. Voor wie geen genoeg kan krijgen van deze band is er onlangs ook nog een EP'tje uitgekomen met livemuziek.