recensie: Paul Brill - 1600 Pennsylvania Avenue

• Met de presidentsverkiezingen van 6 november in aantocht besteedt 8WEEKLY extra aandacht aan Amerika, met wekelijks nieuwe recensies over het land van de onbegrensde mogelijkheden. Deze keer: die wonderbaarlijke verkiezingscampagnes. •

In 1600 Pennsylvania Avenue bespreekt Volkskrant-recensent Paul Brill de geschiedenis van de Amerikaanse verkiezingscampagnes aan de hand van enkele thema’s. Wat waren de vuilste campagnes? Welke kandidaat had de beste bijnaam? En wie was de meest zichtbare first lady? 

Het resultaat is een amusant boek met veel wetenswaardigheden dat de huidige verkiezingscampagnes van Barack Obama en Mitt Romney in een historisch perspectief plaatst. Volgens Brill heeft de Slag om het Witte Huis mooie en lelijke kanten. Zo worden de campagnes 'geteisterd door laster en bedrog', duren ze te lang en gaat er te veel geld in om, maar ook is nergens 'de kracht van de openbaarheid zo groot'. Kortom, om president te worden moet een kandidaat zijn uiterste best doen. Daarbij spelen naast de campaign issues zelf vele factoren mee, zoals de keuze van de running mate, de (on)zichtbaarheid van de first lady, de effectiviteit van de campagneleuzen en natuurlijk de prestaties in de presidentiële debatten.

Tippecanoe en Ike
Brill kiest voor een beschrijvende stijl, waarbij hij zo veel mogelijk verschillende presidenten en campagnes aan bod laat komen. De lezer krijgt hierdoor een fraai overzicht voorgeschoteld van de eigenaardigheden die tijdens de tientallen verkiezingen de revue zijn gepasseerd. Van de eerste echte campagneleus '(vote for) Old Tippecanoe and Tyler too' uit 1839, waarmee William Harrison werd gekozen, via het briljant gevonden 'I Like Ike', dat leidde tot Dwight Eisenhowers verkiezing, tot aan Barack Obama's effectieve 'Yes we can' uit 2008.

Het nadeel van Brills aanpak is dat hij bijna geen aandacht heeft voor de grotere politieke en economische onderwerpen die bepalend waren voor de uitkomst van de verkiezingen. De kern wordt weliswaar aangestipt, maar de lezer blijft ook met veel vragen zitten, vooral rondom de verkiezingen uit de negentiende eeuw. Die krijgen minder aandacht dan de meer recentere campagnes, die meer en meer in mediaspektakels veranderen.

Edith Wilson
Wie daar wat minder mee zit, leest echter over de bizarre verkiezing van twee presidenten in 1800 (wat later door het Congres werd rechtgezet), de gemene campagnestrategieën van Lyndon B. Johnson en George H.W. Bush en waarom Edith Wilson, en niet Jacqueline Kennedy of Eleanor Roosevelt, de meest invloedrijke first lady was.

Voor de wat beter ingevoerde lezer laat 1600 Pennsylvania Avenue (het adres van het Witte Huis) wel wat te wensen over. Wie echter nog snel voor de verkiezingen iets leuks wil lezen over vroegere campagnes om zo de huidige campagne tussen Obama en Romney in perspectief te kunnen zetten, zal niet teleurgesteld worden.


Lees ook: Uwe Becker, Het Obama Experiment