Taxi 2 was het afgelopen jaar de bestbezochte film in Frankrijk. Meer dan 10 miljoen Fransen kwamen op de film af. Maar waarom?

Taxi 2 is het logische vervolg op deel één uit 1998. Daniel scheurt nog steeds in zijn omgebouwde Peugeot door de straten van Marseille. Het rijgedrag van Daniel zorgt er steevast voor dat de klanten na afloop van de rit moeten kotsen.
Daniel heeft niet veel op met autoriteit, verkeersregels zijn er om overtreden te worden en het beroep politieagent is wel het zieligste dat bestaat. Is het mogelijk om met deze gegevens een zinnige film te maken? Nee natuurlijk niet!

Maar dat is ook niet de bedoeling van Taxi 2. 80 minuten racen, grappen en geen verhaal: dat is wat Taxi 2 wil en biedt. Waar het eerste deel nog probeerde iets coherents voort te brengen is dit bij het tweede deel volledig achterwege gelaten. Luc Besson, die beide scripts schreef, heeft zich laten leiden door een eenvoudige succesformule: veel actie, aanstekelijke personages en een flinke dosis Frans nationalistische grappen. De autoriteiten zijn stumpers, Franse auto's kunnen alles en het Franse land is prachtig... wat wil een jonge Fransman nog meer!

De ééndimensionaliteit van alles is de eerste veertig minuten heerlijk, maar begint daarna toch te vervelen. Het niveau van de grappen is hier schuldig aan. Er wordt niet mee gevarieerd, met als gevolg dat je volledig verzadigd raakt en de film gaat vervelen.

Taxi 2 is uitermate geschikt voor puberjongens die dromen van auto's die alles kunnen en zich overal tegen af willen zetten. Laat mij maar dromen van Knight Rider. In mijn ogen kon K.I.T.T. toch veel meer dan die lullige Peugeot.