We zijn in het Amerika van voor de oorlog. Het jeugdige genie Orson Welles verrast de wereld met zijn radio-uitzending War of the Worlds waarin Welles het doet voorkomen alsof de aarde aangevallen wordt door kwaadaardige aliens. Het is voor velen allemaal zo echt dat Welles daadwerkelijk paniek veroorzaakt.

Bijten in de hand die je voert
Welles (gespeeld door Liev Schreiber) werd door Hollywood opgemerkt en kreeg carte blache om een film te maken. Iedereen dacht dat Welles zijn War of the Worlds wel zou willen verfilmen, maar hij besloot iets veel gewaagders. Welles had een gezonde hekel ontwikkeld tegen de rijke mediamagnaat William Randolph Hearst (James Cromwell). Daarom besluit Welles een film te maken tegen rijke mensen die hun geld aanwenden om invloed, weelde en liefde te kopen: Citizen Kane. Als Hearst hiervan op de hoogte raakt, zet hij als zijn middellen in om Welles en zijn project kapot te maken. En dat is naast zijn media imperium ook nog eens een hoop invloed bij de studiobazen, iets dat Welles niet direct voorzien had.

Saai
RKO 281 verhaalt over de problemen die Orson Welles moest overwinnen om zijn meesterwerk in de bios te krijgen. Kennelijk lag RKO 281 al een tijdje op de plank en wisten de studiobazen niet goed wat ze ermee aanmoesten. De film staat te boek als een TV-film uit 1999, maar desondanks kreeg het sneakpubliek in Groningen haar alsnog in 2001 onder ogen. Beter laat dan nooit zullen we maar zeggen? Nee, dat gaat niet op. Voor deze film geldt: beter nooit dat laat. Over het maken van Citizen Kane is ooit al eens een prachtige documentaire gemaakt, dus waarom dan deze film? De acteurs weten weinig raad met het saaie script. Misschien dat scènes uit de film ooit nog eens voor een Discovery Channel-documentaire gebruikt kunnen worden, maar als film is dit product niet pakkend genoeg. Ga liever Citizen Kane zelf huren.