8weekly.nl |
Pane e tulipanidoor Wopke Vriesinga
Op een heerlijk nostalgische manier laat Soldini ons Venetië zien. De mensen zijn niet van deze tijd... of nog beter: de tijd staat stil in Venetië. Ze ontmoet prachtige figuren als Fernando, hij is een depressieve IJslandse ober bij wie Rosalba een kamer huurt. Of de anarchistische bloemenman waar Rosalba een baantje heeft. Het zijn stuk voor stuk prachtige karakters die niet meer van deze tijd zijn.
Pane e tulipani is een heerlijke film. De personages zijn allerliefst, het verhaal is leuk en nog belangrijker: je wordt er hartstikke blij van. Het gaat er niet om dat alles nou geloofwaardig of goed moet zijn. Hier en daar grenst het aan het clowneske, maar het zij de film vergeven. Het is een komedie zoals de Italianen dat zo goed kunnen: licht verteerbaar en vermakelijk tot en met. Pane e tulipani was een enorme hit in Italië zelf. Bij de David di Donatello filmprijs, de grootste van Italië, won de film maar liefst negen prijzen. Het doet mij deugd dat dit soort films nog steeds aanslaat. Bij het kijken van de film betrapte ik mezelf op de uitspraak: "Jammer dat dit soort films niet meer gemaakt worden." |
FILM
Pane e tulipani
Regie: Silvio Soldini Jaar: 2000
ZOEKEN
ADVERTENTIE
FILM
MEER RECENSIES
|
© 1998-2012 8WEEKLY Webmagazine
|