The Others laat zich vergelijken met een geslaagde kruising tussen The Shining en The Sixth Sense. In de film woont de jonge Grace (Kidman) met haar twee kinderen in een afgelegen landhuis. De kinderen zijn allergisch voor licht, en daarom is het binnen altijd donker. Dit geeft natuurlijk een lekker naargeestig sfeertje, en het feit dat Kidman een streng religieuze vrouw neerzet maakt de sfeer in de film al niet vrolijker. De oorlog is net afgelopen, en Grace wacht op nieuws over haar man die aan het front gevochten heeft. Op een dag komt Grace tot de ontdekking dat haar voltallige personeel is verdwenen. Gelukkig staan er al snel nieuwe kandidaten op de stoep.

Dan claimt de jongste dochter spoken te kunnen zien. Eerst gelooft Grace haar niet, tenslotte is ze streng religieus. Maar de gebeurtenissen volgen elkaar rap op totdat zelfs Grace gaat twijfelen. Stemmen, bewegende deuren, uit zichzelf spelende piano's en geestverschijningen gebeuren tenslotte niet elke dag. Vooral het jongste zoontje moet het erg ontgelden, zijn angstige gezichtje is werkelijk briljant gecast. En wat moet te denken van haar nieuwe personeel? Die lijken namelijk meer te weten dan ze willen toegeven. Stapje voor stapje ontrafelen Grace en haar kinderen de afschuwlijke waarheid.

Snijdende spanning
De film geeft zonder veel goedkope schikeffecten een sfeertje af waar mening filmmaker jaloers op zal worden. Eindelijk weer eens een horrorfilm met een goed plot en fantastische suspense. Het donkere huis, de eeuwige mist en de goede regie geven alles de juiste touch. Kidman is erg goed, maar haar twee zeer jonge tegenspelers stelen de show. The Others is een echte aanrader.