Een stel hippe communicatiestudenten gaat de impact van roddelen proefondervindelijk testen. Ze bedenken een roddel: een verwend meisje zou ontmaagd zijn tijdens een feestje. Zijzelf weet niets meer omdat ze dronken was.

Al snel groeit en verspreidt de roddel zich tot onaangename proporties. Het meisje denkt dat ze inderdaad verkracht is. Er lijkt geen weg meer terug en Gossip ontwikkelt zich hier tot een thriller met mogelijkheden. Deze elementen zouden voor een degelijke film kunnen zorgen ware het niet dat de film volgegooid wordt met zinloze twists and turns. Dit heeft tot gevolg dat er op het einde niets van de hele film overblijft; de film vernielt zichzelf.

Gossip is de debuutfilm van Davis Guggenheim en het lijkt erop dat hij teveel gewild heeft. Het verhaal is te veel van het goede. De beelden zijn eveneens too much: diepe kleuren en veel contrasten zorgen voor een ongemakkelijke sfeer die niet uitnodigt het verhaal binnen te treden. De acteurs dragen niets bij, lopen wat rond met hun vervelende kapseltje en arrogante smoeltjes en vallen weg bij beeld en muziek.
Zonder alles overhoop te halen was Gossip een redelijke film geworden. Het idee is namelijk best leuk.

Met wat meer bescheidenheid komt Davis Guggenheim vast nog wel eens met een aardige film.