De titel van de film is uiteraard ontleend aan de befaamde quote van Andy Warhol. Maar tegenwoordig is een kwartiertje roem niet meer genoeg; een kwartiertje roem moet tevens een miljoen of meer opleveren. Een miljoen is tegenwoordig gauw verdiend: je maakt een lullig liedje dat goed scoort, je verkoopt onzin en wordt vervolgens succesvol op de beurs. Voor de luie mens zijn dit gouden tijden. Voor velen is dat allemaal nog te veel moeite. In het prachtige Amerika kan het nog makkelijker. Neem waar je ook gaat je camcorder mee, en hoop op een onverwachte spectaculaire gebeurtenis. Deze superopname kun je dan voor flink wat geld verpatsen aan een televisiestation. Maar weken of maanden te wachten op en neerstortend vliegtuig of hysterische rassenrellen is nou ook niet echt lucratief.

Oleg en Emil, twee Oostblokkers die in hun eigen land zijn doodgegooid met de Amerikaanse TV-cultuur, lijken een goede oplossing voor dit probleem gevonden te hebben. Ze hebben het plan opgevat om al hun criminele activiteiten op video vast te leggen, om op deze manier hun eigen American Dream te verwezenlijken. Wanneer alles van kwaad tot erger gaat, komen ze op het idee iemand voor de camera te vermoorden en het videobandje voor grof geld te verkopen aan een TV-station. En wie kun je nou beter vermoorden dan een beroemd persoon?

Eddie Flemming (Robert de Niro) is een mediageile detective in Manhattan. Hij is zeer succesvol en geliefd bij het grote publiek. Wanneer Eddie Flemming de vernielingen en brandstichting van Oleg en Emil moet onderzoeken, komen de boeven op het idee Flemming om zeep te helpen. Onder het mom dat niemand in VS verantwoordelijk is voor zijn daden, proberen de beide mannen zich te verrijken aan de tekortkomingen van het Amerikaanse systeem.

Waar Emil, Oleg en Eddie de rol van de media proberen uit te buiten, is er gelukkig toch nog iemand die daar niets van moet hebben; en dat is Jordy Warsaw (Edward Burns). Als brandinspecteur treedt hij niet veel op de voorgrond, en lijkt wars te zijn van elke vorm van persoonsverloochening. Wanneer hij samen met Eddie Flemming op pad gaat wordt van de verschillende persoonlijkheden handig gebruik gemaakt om de film in de gewenste richting te duwen. De acteerprestaties van Robert de Niro en Edward Burns zijn ruim voldoende, en het samenspel van de beide heren is heel aardig om te aanschouwen. Het zwaartepunt van de film ligt ondanks de sterren bij Oleg en Emil, die met hun onbehouwen gedrag veelal in digitale beelden over het doek paraderen.

John Herzfeld, die eerder 2 Days in the Valley regisseerde, heeft met 15 Minutes getracht een satire te maken over geweld, media en wat daar de gevolgen van zijn. Dit is jammer genoeg niet helemaal gelukt. De film zit niet geheel coherent in elkaar en op deze manier hangt de film teveel af van kleine momenten. Ondanks alle tekortkomingen van de film is 15 Minutes best een aardige vorm van tijdverdrijf.