recensie: Eels live

Het publiek dat afgelopen maandag aanwezig was in de Groningse Oosterpoort voor het concert van Eels stond werkelijk perplex toen een kogelronde lilliputter met een cowboyhoed het podium beklom. De beste man was het enige onderdeel van het meest bizarre voorprogramma dat ik ooit heb gezien. Hij speelde met een keyboard verschillende zeer herkenbare deuntjes, ik noem Dromen zijn bedrog en Oerend Hard. De zaal lag plat en de toon voor de avond was gezet. Ook voor feesten en partijen.

Het concert van Eels leek in het begin wat onpersoonlijk te gaan verlopen, want zanger E had gedurende de eerste acht nummers nog niets tegen zijn publiek gezegd. Toen haalde hij echter een pijp tevoorschijn en begon hij een hilarische onzinspeech te geven als oude man. Het publiek was meteen voor honderd procent betrokken bij het optreden en het werd nog leuker door de niet geringe inbreng van drummer Butch.

E en Butch zijn de bandleden van het eerste uur en daarmee eigenlijk ook de spil van de band. Butch stelt zich op als een ietwat kwetsbare mafkees die steeds de spot van E over zich heen krijgt, wat leidt tot leuke situaties op het podium. Tijdens een van de maar liefst vijf toegiften, waar van twee plaatsvonden toen iedereen al bier aan het halen was, zong Butch een eigen liedje. Als dit liedje zou aanslaan dan zou Butch een solocarrière beginnen. Het publiek was dolenthousiast en Butch verdween het volgende nummer van het podium. Het leek wel cabaret.

De liedjes werden allemaal uitermate strak uitgevoerd en je kunt zien dat de mannen van Eels, bijgestaan door John Parish (onder andere bekend door samenwerking met Polly Jean Harvey), met zeer veel plezier op het podium staan. Er werd een zeer afwisselende set neergezet met als een van de hoogtepunten een lang uitgesponnen versie van Not ready yet, afkomstig van het eerste album Beautiful Freak. Eels vond het duidelijk leuk in Groningen, de muzikanten kwamen niet voor niets vijf keer terug voor een toegift.

Eels bezit alle ingrediënten voor het geven van een goed concert. De liedjes zijn mooi en afwisselend en de muzikanten zijn zeer volleerd. Ik betwijfel echter of een optreden als dit een groot succes zou worden zonder de droge humor van E en Butch. De grappen van deze jongens zorgen voor een niet te onderschatten toegevoegde waarde. Zij maken er een echte show van, echt entertainment.

Mocht je naar een concert van Eels toegaan en verwachten een afspiegeling te krijgen van hun eerste twee behoorlijk zwaarmoedige albums Beautiful Freak en Electroshock Blues, dan heb je het mis. Eels is vrolijk en straalt energie en plezier in het spelen uit. Die mafkees in het voorprogramma en de twee weirdo's in de band zelf geven het optreden iets extra's. Eels maakt echte popmuziek en dat niet alleen: Eels is cabaret.