recensie: Björn Again

Het is voor een muziekrecensent ook wel eens leuk om naar totaal niet-pretentieuze muziek te luisteren. Al die bands met hun depressieve klanken en moeilijke teksten over pijn in de ziel gaan ook wel eens vervelen. Soms heb je gewoon zin in een leuke avond zonder enige uitdaging. Abba zou hier de perfecte act voor zijn geweest, ware het niet dat dit Zweedse collectief niet meer bestaat. Maar niet getreurd, want er is een dergelijke band die alleen is opgericht om jou een leuke avond te bezorgen: de Abba-kloon Björn Again.

Over het algemeen heeft de gemiddelde concertbezoeker even de tijd nodig om optimaal te genieten van een optreden. Het publiek moet doorgaans even op gang komen. Bij dit optreden in het voor een zeer groot deel gevulde Tivoli, was er geen sprake van gematigdheid aan de kant van het publiek. Björn Again begon waar Napoleon eindigde en liet de zaal uit zijn dak gaan.

Natuurlijk was de groep perfect gekleed voor deze gelegenheid. Nep-Frida en Nep-Agnetha (die toch helemaal niet nep leek) hadden blijkbaar de hele garderobe van hun twee voorbeelden overgenomen. Zij zagen er zeer seventies uit en dat betekende in dit geval fout, intens fout. Ook Björn en Benny lieten zich van hun beste kant zien met hun zeer modieuze kapsels en hun zeer gedateerde gewaden.

Het enige dat Björn Again eigenlijk doet is het, dat moet gezegd worden, perfect naspelen van de liedjes van Abba. Je staat er trouwens werkelijk versteld van hoeveel wereldhits deze Zweden hebben gehad. De twee heren zijn zeer begaafde muzikanten en de stemmen van de dames laten niets te wensen over. Daarbij komen ook nog die belachelijke ingestudeerde dansjes. Frida en Agnetha hadden het niet beter kunnen doen.

Er zaten ook wel wat dieptepunten in de show, zoals de solonummers van Björn en Benny, die het grappig vonden om een oude Bon Jovi-hit te spelen (dit zou Abba nooit hebben gedaan). Ook was het concert al om tien over tien afgelopen, zodat iedereen op tijd naar bed kon. Het was weliswaar zondagavond, maar dit leek mij wel erg vroeg.

Ik heb mijn dosis feestmuziek voorlopig wel weer binnen. Eigenlijk is Björn Again gewoon niet meer en niet minder dan een kwalitatief goede rip-off van Abba. Leuk voor een avondje uit je dak gaan en meer ook niet. En dat is toch prima.