Op het eerste gehoor moest ik wat wennen aan het scandinavische geluid van de band. Misschien is het geluid het best te omschrijven als een mix tussen rockmuziek en dance. Toch wordt er duidelijk een zwaar accent gelegd op de rockmuziek. Dit is niet de eerste CD van het Noorse Velvet Belly. In 1992 verscheen hun debuut "Colours" en daarna verscheen er bijna jaarlijks een album van de band. In 1997 verscheen dan dit album "Lucia" wat ook sinds kort in Nederland uit is.

Deze CD is duidelijk van de de soort die je eerst een fors aantal keer moet horen voordat je de muziek weet te waarderen. Vooral het openingsnummer "Trick" is niet erg toegankelijk. Het grote voordeel van dit soort albums is dat de muziek later dan nog allerlei verborgen schoonheden blijkt te hebben. Elke keer als je de plaat afdraait komt er weer een loopje te voorschijn wat je nog niet ontdekt had.

Vooral de nummers "Easy" en "Unreal" zijn uitblinkers op het album. De melodie van de nummers blijft aanstekelijk hangen. Velvet Belly maakt zich bij dit soort nummer los van de soms wat eentonige beat, en laat de melodie een belangrijke rol op zich nemen. Deze nummers komen daardoor in een perfecte balans met de begeleiding. Ook het laatste nummer op de CD "The man with the child in his eyes" is een goed nummer, hoewel het natuurlijk totaal niets is vergeleken bij het origineel van Kate Bush. De kwetsbaarheid die Bush´ versie kenmerkte is eenvoudig verdwenen door de iets te stevig aangezette begeleiding van Velvet Belly.

Concluderend kunnen we stellen dat "Lucia" zeker de moeite van het horen waard is. Af en toe dreigt de band eentonig te worden, maar aan de andere kant straalt de CD hierdoor ook een soort volwassen zelfvertrouwen uit. Dit maakt dat de CD niet altijd even toegangkelijk zal zijn, maar na een tijdje toch een lekkere luisterplaat blijkt te zijn.