recensie: Finding Nemo

Animatiestudio Pixar zou wel eens het meest succesvolle filmbedrijf allertijden kunnen zijn: alle Pixarfilms zijn tot nu toe zeer succesvol geweest, zowel bij de critici als aan de kassa. Finding Nemo, Pixars meest recente werkstuk, was daarop geen uitzondering: de film bracht meer geld op dan The Lion King en werd daarmee de meest winstgevende animatiefilm ooit. Daarnaast won Nemo talloze prijzen en blonk de film op vele eindejaarslijstjes. En dat allemaal voor een tekenfilm over een vadervis die op zoek is naar zijn verdwenen zoontje?

Gek genoeg wel, ja. Want de kracht van Finding Nemo zit hem niet in zijn eenvoudige verhaaltje, maar in de grappige details, de universele thematiek en uiteraard de verbluffende beelden. Iedereen, of je nu kind bent of een kind hebt (of allebei), zal iets herkennen in de zorgzame (lees: neurotische) vader Marlin (met de stem van komiek Albert Brooks) die aan het begin van de film zijn zoontje Nemo voor het eerst naar school laat gaan. Marlins angsten waren niet voor niets, want tijdens de allereerste natuurkundeles wordt Nemo ontvoerd door twee duikers die zich totaal niet bewust zijn van de sociale structuren onder het wateroppervlak. De rest van de film probeert Marlin Nemo terug te vinden, waarbij hij (en wij met hem) verschillende wijze lessen over het ouderschap leren.

Haarscherp
De wereld van Finding Nemo is, zoals gewoonlijk bij Pixar, tot in de allerkleinste details uitgewerkt. Sommige daarvan merk je pas op na twee of drie keer kijken, en daarvoor is deze dvd perfect geschikt. Zoals alle Pixarfilms is ook Nemo namelijk direct vanaf de digitale bronbestanden op dvd gezet, wat resulteert in een ongelooflijk scherp en gedetailleerd beeld. Letterlijk elk sprietje zeewier en elk planktondeeltje is haarscherp te zien en door de rechtstreekse transfer is er nergens een beschadiging of vuiltje te zien. Het geluid (van veteraan een meervoudig Oscarwinnaar Gary Rydstrom) is even indrukwekkend, vooral als je beseft dat elk geluidseffect speciaal voor de film werd geconstrueerd.

Flauwe spelletjes
Voorgaande dvd-uitgaven van Pixarfilms waren bijna even goed als de films zelf, maar Nemo is de eerste Pixar-dvd die teleurstelt. Met de eerste schijf uit de mooie verpakking is weinig mis; de problemen beginnen op disk twee. Flauwe spelletjes als "Fisharades" en een voorleesverhaaltje laten al zien wat de doelgroep voor deze dvd is. Daar is op zich niets mis mee (het gaat hier tenslotte om een kinderfilm), maar Pixar heeft in het verleden laten zien bonusmateriaal te kunnen produceren dat zowel kinderen als volwassenen aanspreekt. Op de schijf is voor de ouderen echter weinig te vinden. Eigenlijk is alleen The Making of Finding Nemo (25 min.) de moeite waard. Kinderen zullen best lol beleven aan een grappig bedoelde rondleiding door de Pixar Studio's, maar hun ouders kunnen zich beter houden bij de eerste disk.

Audiovisueel
Want naast de film kun je Finding Nemo ook bekijken met "audiovisueel commentaar" van regisseurs Andrew Stanton en Lee Unkrich en co-auteur Bob Anderson. Deze optie trekt de gemiddelde waardering van de dvd meteen met enkele punten omhoog. Tijdens het commentaar schakelt de dvd namelijk automatisch over naar relevante achtergrondinformatie, zoals verwijderde scènes, extra uitleg over bepaalde effecten of beelden van de stemacteurs. Het is een geweldige - en voorzover ik weet unieke - optie die de mogelijkheden van de dvd-technologie ten volle benut.

Wat mij betreft had Finding Nemo net zo goed als enkele disk uitgebracht kunnen worden. De extra opties zijn gewoon niet interessant voor volwassen filmliefhebbers. Gelukkig is de film geweldig en het unieke audiovisuele commentaarspoor zo mogelijk nog beter. Hierdoor is Nemo geen kat in de zak, maar ook zeker niet het neusje van de zalm.