recensie: The Sheer - The Keyword is Exitement

Dat de muziekbranche er wel eens beter heeft voorgestaan weet iedere muziekliefhebber zo langzamerhand wel. Acts als Ilse de Lange en Krezip werden nog niet zo heel erg lang geleden zonder pardon door hun platenmaatschappij op straat gezet en van alle kanten kreeg de consument te horen dat het downloaden van muziek via internet debet was aan de tegenvallende cd-verkoop. Sommige 'artiesten' durfden zelfs het woord diefstal in de mond te nemen. Belachelijk! Het wordt tijd dat de muziekbranche de hand eens in eigen boezem steekt. Door middel van het downloaden van mp3's zag de consument eindelijk kans een statement te maken ten opzichte van de extreem hoge cd-prijzen. Het heft in eigen hand nemen heet zoiets.

Dat muzikaal talent echter altijd boven komt drijven en kan rekenen op steun, staat als een paal boven water. Zie het Haarlemse viertal The Sheer, dat naast zanger/gitarist/componist Bart van Liemt bestaat uit Jasper Geluk (toetsen/zang), Jorn van der Putte (basgitaar/zang) en Gertjan Zegel (drums). De voorliefde voor bands als The Beatles, The Small Faces, The Kinks en vertegenwoordigers van de Britpop-invasie zoals Oasis, Blur, Supergrass en The Stereophonics is duidelijk hoorbaar. Vooral die laatste band lijkt, gezien de rauwe zang, een inspiratiebron. Gelukkig blijft de vervelende zeurderige toon achterwege. The Sheer heeft dan ook weinig reden tot zeuren. Na in thuisstad Haarlem te zijn uitgegroeid tot lokale helden, beleefde de band in het seizoen 2001/2002 een doorbraak op de Nederlandse podia. Het viertal wordt opgepikt door Radio 3FM, waar het de finale van de Popslag bereikt, krijgt een uitnodiging voor popseminar Noorderslag, wint in het voorjaar van 2002 een Essent Award en speelt zich in augustus van dat jaar in de kijker op popfestival Lowlands. Waarom hebben we dan eigenlijk zo lang moeten wachten op het debuutalbum? Simpel: omdat de band het op dat moment nog te vroeg vindt voor een platencontract. Het kenmerkt de eigenzinnigheid van de vier jonge knapen.

Heerlijke zomer
Nu is er dan eindelijk het 13 nummers tellende debuutalbum dat werd geproduceerd door de internationaal bekende Amerikaanse producer Daniel Presley (Faith No More, The Breeders) en is opgenomen in de Varispeed Studio in Zweden. Presley heeft uitstekend werk verricht door de band een typisch Britse sound aan te meten, inclusief tweestemmige zang en toetsen. Maar natuurlijk is het de band zelf die de lekkere catchy pop/rock-nummers heeft aangedragen, met Something to Say, She Knows en You Are Mine als hoogtepunten. Verdorie, wat klinken die nummers aanstekelijk. Al na één keer luisteren krijg je ze met geen mogelijkheid meer uit je hoofd.

Puberaal
Laat je oordeel over de cd alsjeblieft niet beïnvloeden door het puberale cd-hoesje, want daarmee doe je The Sheer absoluut tekort. Deze zomer zal de band onder andere te zien zijn op Pinkpop, en als ik me niet vergis wordt het één van de hoogtepunten. Nou maar hopen dat het weer meewerkt!