recensie: Confessions Of A Teenage Drama Queen

Tienerkomedies zijn er in alle soorten en maten. Meestal is een blik op de poster voldoende om te weten of er sprake zal zijn van prettig verteerbaar amusement of een draak van een film, van een vederlichte komedie of een tenenkrommende rolprent die het keurmerk vuilnisbak opgeplakt mag krijgen. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat bij het zien van de poster van Confessions Of A Teenage Drama Queen de verwachtingen niet al te hoog gespannen waren. Actrice Lindsay Lohan staat in negen foto's met olijke, verdrietige en verbaasd getrokken gezichten op een kleurige poster. Daaronder staan de woorden 'So Much Drama, So Little Time.'

Maria Cep, een rol van de 17-jarige Lindsay Lohan, leeft gelukkig met haar moeder en twee zusjes in New York. Ze heeft alleen maar dromen en nog geen teleurstellingen meegemaakt. Ze wil actrice worden, koningin van het drama. Moeder besluit echter dat het voor de kinderen beter is, om te verhuizen naar het plaatsje Dellwood, New Jersey. Mary, die zich al snel Lola laat noemen, ziet haar wereld in duigen vallen. Ze gaat in het preutse stadje plat op haar bek, keihard op haar pronte billetjes en valt met haar perfect gepoederde neusje in de stront. Ze zal geen actrice kunnen worden en het leven zal alleen maar saai en vervelend zijn. Haar grote idool is Stu Wolff, de charismatische zanger van de popgroep Sidarthur. Deze woont en speelt in New York en de verhuizing levert alleen maar meer afstand op tussen fan en afgod.

Rampspoed
Lola gaat naar de universiteit en stuit daar op veel vijandschap. Haar zang- en acteertalenten worden onderkend, maar ze komt daarmee op voet van oorlog te staan met de vorige prima donna van de toneeluitvoering en schoolmusicals. Daar bovenop komt het verschrikkelijke nieuws dat Sidarthur uit elkaar zal gaan. De groep zal een laatste concert geven in New York en Maria en haar enige vriendin Ella hebben geen kaartjes. Veel rampspoed en daarbij wensen die onvervulbaar lijken voor Lola.

Zoete tranen
De verwachtingen die ik had bij het zien van de poster blijken na het zien van de film te kloppen. Confessions Of A Teenage Drama Queen is zo'n film waar de acteurs en actrices elke scène andere merkkleding aan hebben, elke geplengde traan zoet smaakt en de scènes zo vaak zijn gerepeteerd, dat elk spoor van spontaniteit ontbreekt.

Fast forward
Ben je echt nieuwsgierig of Lola nog kaartjes krijgt voor het concert van haar idool? Of de ontmoeting met zanger Stu Wolf zal leiden tot romantische ontwikkelingen? Of Lola de hoofdrol in de schoolmusical naar behoren op de planken zal brengen? Of er een eind komt aan de overvloed aan merkkleding? Dan verwijs ik je graag naar de film. Mocht je niet naar de bioscoop gaan, maar wilt wachten op de dvd of de video is er een klein advies: houd de knop 'fast-forward' stevig ingedrukt.

Hapje
Confessions Of A Teenage Drama Queen is een voor tieners bedoelde komedie. Het is onbegrijpelijk dat regisseuse Sara Sugarman, scriptschrijvers en producenten kunnen denken dat deze film toeschouwers zal trekken. De makers hebben bij de première naar dit volkomen mislukte vehikel moeten kijken en onder het genot van een hapje en een drankje elkaar na afloop moeten feliciteren. Zij hebben weinig drama in veel te veel tijd moeten zien. Terecht!