recensie: The Hives - Tyrannosaurus Hives

Ze dragen namen als Vigilante Carlstroem, Dr Matt Destruction, Howlin' Pelle Almqvist, Chris Dangerous en Nicholaus Arson, treden op in pakken waar The Monkees en The Shadows jaloers op zouden zijn en beschouwen zichzelf als de beste band ter wereld. Waarom zou je immers je tijd verdoen in de op een na beste band? Arrogantie met een grote knipoog. Gesproken met een strak gezicht.

Vier jaar gleden betekende het album Veni Vidi Vicious hun definitieve doorbraak bij het grote publiek. De hits Hate To Say I Told You So en Main Offender werden de strijdliederen van een nieuwe generatie. Natuurlijk gaat het hier om de Zweedse garagerockers The Hives, the self proclaimed rescuers of rock 'n roll. Beslist geen band om hun ambities onder stoelen of banken te steken. Wie ze ooit live heeft gezien, zal het beamen. Voorman Pelle als de nieuwe Elvis Presley. Het schudden met de heupen is aan hem wel besteed. Geen idee alleen waar zijn teksten over gaan. Wie het weet mag het zeggen.

Een plaat om je vingers bij af te likken
Slechts weinigen hadden verwacht dat Veni Vidi Vicious nog kon worden overtroffen. En toch flikken ze het hem met Tyrannosaurus Hives. Het is een plaat om je vingers bij af te likken en het resultaat van spelen, spelen en nog eens spelen. Naar verluidt deden ze in 2001 meer dan 250 shows.

Het verhaal gaat dat de muziek wordt aangereikt door het mysterieuze zesde bandlid Mr. Randy Fitzsimmons. Het zou Fitzsimmons zijn geweest die de jongens benaderde met het idee om een band te starten. Op de achterkant van de albumhoes staan daarom niet voor niets zes paar benen. Leuke anekdote natuurlijk, maar hecht er niet te veel waarde aan.

It's all part of the myth
De nummers op Tyrannosaurus Hives duren net als op voorgangers Barely Legal en Veni Vidi Vicious nooit veel langer dan 2,5 a 3 minuten (een Hives-concert duurt gemiddeld ongeveer een uur) en zijn een mix van jaren 60 rock 'n roll (The Who), jaren 60/70 Detroit punk (MC5, The Stooges, The Ramones) en jaren 80 New Wave. Hard, puntig en melodieus, de gejaagdheid lijkt alleen nog maar te zijn toegenomen. Voor wie nog niet overtuigd is; luister naar nummers als Walk Idiot Walk (tevens de nieuwe single), Abra Cadaver en B Is For Brutus en bereid je voor op een waar adrenalineshot. Verschil ten opzichte van Veni Vidi Vicious is de gruizigheid op Tyrannosaurus Hives. Een bewust gecreëerde oude sound dus dit keer.

20 augustus kun je het allemaal zelf gaan meemaken op het Lowlandsfestival in Biddinghuizen. 15 oktober volgt de herkansing in Paradiso (Amsterdam). Mis het niet want "Tyrannosaurus Hives is a record so full of potential hits, it would take a hundred songwriters working for a hundred years to come up with anything like it". It's showtime!