recensie: De-Lovely

Wat zou het leven toch mooi zijn wanneer mensen wat vaker zouden zingen. Wanneer je met je nieuwe liefde door het park loopt en even niet meer weet hoe je je gevoel het beste onder woorden brengt... zing! En wil je een geheim opbiechten waar je al lange tijd mee worstelt? Zing het uit en je zult er mee wegkomen. Niets is zo mooi, feestelijk en romantisch als de wereld in een musical. Maar helaas, in de wereld van het witte doek zijn musicals 'uit'. Mensen vinden het niet meer realistisch wanneer de hoofdrolspelers te pas en te onpas in gezang uitbarsten. Alsof het wel realistisch is wanneer Will Smith de aarde redt van een stelletje aliens!

Gelukkig zijn er altijd nog wat koppige regisseurs te vinden. Filmmakers die vasthouden aan wat ze zelf mooi en spectaculair vinden waardoor we af en toe een meesterwerkje te zien krijgen. Wat bijvoorbeeld te denken van de geweldige musical Hedwig and the Angry Inch, of natuurlijk Moulin Rouge? En zelfs het zingen van de dames in 8 Femmes was op een bepaalde manier best aanstekelijk. En nu is er dan De-Lovely, een musical over het leven van Cole Porter. Een musical over een musicalcomponist dus. Dat moet wel haast een succesformule zijn voor een sprankelende film.

Beroemde artiesten
Voor het grootste deel zijn de makers hier volledig in geslaagd. De-Lovely is een film waar de glamour van afstraalt. De kostuums zijn schitterend, het leven van Cole Porter is zo flamboyant als een filmmaker zich kan wensen en ook de muziek is geweldig. Maar hier zit tegelijkertijd ook het probleem. De muziek mag dan geweldig zijn, de uitvoering laat in veel gevallen te wensen over. In een poging de film aantrekkelijk te maken voor een groter en vooral jonger publiek, is er gekozen voor het aantrekken van beroemde artiesten voor de vertolking van deze nummers. Zo zien we onder andere Sheryl Crow die een wel heel eigen interpretatie geeft van het nummer Begin The Beguine en zit Elvis Costello er nèt naast bij zijn uitvoering van Let's Misbehave.

Gladde smoking
Wel geslaagd is de keuze voor Robbie Williams voor de titelsong It's De-Lovely. Met zijn gladde smoking en minstens zo gladde haar geeft hij op de bruiloft van Porter en zijn muze Linda Lee een showtje weg dat niet zou misstaan in één van Porters eigen musicals.

Drama en romantiek
De film begint met een bejaarde Porter (een subliem getransformeerde Kevin Kline) die door de mysterieuze figuur Gabe naar een schijnbaar verlaten theater wordt genomen. Hij krijgt hier een musical te zien over zijn eigen leven waarbij hij tussendoor de kans krijgt commentaar te geven. Doordat het levensverhaal steeds wordt onderbroken om kort terug te keren naar de bejaarde Porter, is het een stuk moeilijker om je mee te laten voeren door het verhaal en de muziek. Jammer, zeker omdat zijn leven ook zonder zo'n raamvertelling meer dan genoeg drama en romantiek bevat voor een geweldige film.

Roaring twenties
Maar, voordat de minpunten de overhand lijken te krijgen, moet gezegd worden dat De-Lovely over het geheel genomen beslist de moeite waard is. Het decor, de kostuums en de muziek, alles ademt de glamoureuze sfeer van het societyleven uit de tijd van de 'roaring twenties' en de hoogtijdagen van de musical op het witte doek. Voeg daarbij het uitstekende acteerwerk van zowel Kevin Kline als Ashley Judd en het resultaat is beslist overweldigend.