recensie: Yeee-haa! (Jochem Myjer)

Jochem Myjer veroverde de laatste jaren in razend tempo cabaretland met zijn programma Adéhadé. De kritieken hierop waren zonder uitzondering positief en het wachten was dan ook op een vervolg. Dit heeft dankzij een besmetting met Pfeiffer iets langer geduurd dan verwacht, maar op dit moment staat Myjer weer met een gezonde dosis energie op het podium. Je hebt dagen die een beetje 'hachee' zijn, verzucht hij, maar als Myjer op het podium staat is het vooral een groot 'Yeee-haa'!

Als reactie op Adéhadé beschreven we de stijl van Myjer als volgt: "Myjer ramt door, loopt door en praat door. Hij werkt naar een visuele climax toe en heeft leuke verbindende elementen." Verder valt op: "Myjer is in staat met zijn lichaam bewegingen te maken die er zelfs in 'slow motion' nog snel uit zien." In Yeee-haa! heeft Myjer deze stijl geperfectioneerd. Zo is hij nog sneller, wat vooral opvalt in een imitatie van zijn eigen vader. Ook zijn de verbindende elementen, zoals het Triviant van zijn leven, nog duidelijker aanwezig. Hij heeft geen zware boodschappen in zijn programma, hoewel hij ons wel mee wil geven dat het verstandig is om een condoom om te schuiven als je een hoer op Curaçao bezoekt.

Volledig de weg kwijt
Ik hoor je denken: "Dit blijft toch niet grappig?", maar het concept van Myjer is zo ijzersterk dat hij hier nog jaren mee door kan blijven gaan. Hij is elke minuut boeiend, elke seconde scherp en verliest het publiek geen moment. Hij staat zo natuurlijk op het podium dat het lijkt of hij zijn volledige programma op dat moment zelf bedenkt. Hij raakt echter op een gegeven moment volledig de weg kwijt. "Even stil zijn, anders kan ik me niet concentreren," verzucht hij oprecht. Het duurt een paar minuten voor hij het publiek, dat buiten zinnen is, stil heeft en zelf de slappe lach weet te onderdrukken. Deze situatie is typerend voor de cabaretier Jochem Myjer. Hij staat op het podium, omdat hij het waanzinnig leuk vindt om een avond lang samen met zijn publiek te lachen.

Imitaties zijn ongeëvenaard
Een andere kracht van Myjer is dat hij waanzinnig knap stemmen na kan doen. Zo laat hij in Yeee-haa! razendsnel een tiental imitaties de revue passeren. Vooral de manier waarop hij Stef Bos en Henk Westbroek nadoet zijn ongeëvenaard. Typerend is wel dat hij na tien seconden per stem wel weer genoeg heeft laten horen en door gaat naar zijn volgende onderwerp. Normaliter zijn er zelfs bij de groten der aarde momenten waarop je even op adem kunt komen, maar die ruimte gunt Myjer je niet: hij raast zonder mededogen door, zodat je maximaal driekwart van de grappen in volle omvang tot je kan nemen. Voor de rest zul je op de dvd moeten wachten.

Pionnen
Hoewel Jochem Myjer nog in staat zou zijn op een zeepkist tijdens een bijeenkomst van het verbond van verzekeraars de lachers op zijn hand te krijgen, maakt hij toch veel gebruik van theatertechnieken. Hij heeft vijf mooie 'pionnen' achter zich staan die op verschillende manieren belicht kunnen worden. Dit concept biedt ongekende mogelijkheden. Zo loopt hij op een gegeven moment op de wallen en zijn alle vijf de pionnen rood. In het ziekenhuis zijn ze weer fel wit. Ook speelt hij met dit decor het eerder genoemde Triviant van zijn leven.

Leuke avond bezorgen
Als reactie op Adéhadé noemde 8WEEKLY Myjer een belofte voor de toekomst. Gelukkig hoeven we deze hoogdravende conclusie niet in te trekken, want wederom bewijst Myjer van unieke waarde te zijn voor het Nederlandse cabaret. Zijn stijl is natuurlijk en uniek en hij is typerend voor een nieuwe generatie die maar één doel heeft: het publiek een leuke avond bezorgen.

Yeee-haa! is nog te zien tot juni 2005 en waarschijnlijk zelfs tot november 2006.