recensie: The Cribs - The New Fellas

De eerder dit jaar uitgebrachte single Hey Scenesters! bracht de nog prille carrière van The Cribs in een stroomversnelling. Met als gevolg dat ze drie juli te bewonderen waren op het prestigieuze Metropolis festival in Rotterdam en reeds toerden met illustere namen als Bloc Party, The Datsuns, The Futureheads en Kaiser Chiefs. Tel daar bij op dat Kaiser-zanger Ricky Wilson volgens eigen zeggen hun grootste fan is en het zal iedereen duidelijk zijn dat we te maken hebben met de nieuwste Engelse sensatie. Voor wat dat waard is natuurlijk.

Een jaar na de release van het debuutalbum The Cribs - naar aanleiding waarvan het uit Wakefield afkomstige drietal tot vervelens toe werd vergeleken met The Strokes en The Libertines - blijken de heren genoeg materiaal voorhanden te hebben voor hun tweede. The New Fellas staat net als zijn voorganger wederom vol heerlijke zomerse feelgood garagerock/new wave. Deze lalalala-mentaliteit heeft The Cribs (bestaande uit gitarist/zanger Ryan Jarman, tweelingbroer Gary op bass/zang en broertje Ross achter de drumkit) gemeen met Kaiser Chiefs en diens grote voorbeeld Blur. Op The New Fellas horen we naast de jaren 70/80 rock/new wave van ondermeer The Velvet Underground, The Smiths en The Ramones ook wat Madness (met name in Things Aren’t Gonna Change) en de invloed van een hedendaagse band als The Strokes. Vooral de zang in It was Only Love vertoont af en toe opvallend veel gelijkenis met die van Strokes voorman Julian Casablancas. Ook The Libertines en Franz Ferdinand (Hey scenesters!) klinken door in deze tweede van The Cribs. Dit kan worden opgevat als een teken dat de jaren 80 new wave-revival nu de fase van retro-recycling in is gegaan.

Natuurlijk hebben we het allemaal al eens eerder gehoord. Toch vormt The Cribs een opvallende verschijning, voornamelijk dankzij de combinatie van jeugdig enthousiasme, de pakkende meezingrefreinen en zelfspot, die bij generatiegenoten vaak ontbreekt. We zijn zelfs geneigd ze de vreselijk misplaatste kampvuurballad Haunted- waarvan de onvaste vocalen een aanslag op de oren betekenen - te vergeven. Het nummer The Wrong Way to Be zou live wel eens hoge ogen kunnen gooien, terwijl ook The New Fellas ( te typeren als 'The Strokes meets Weezer') potentie heeft.

Grote afwezige
Producer Edwyn Collins blijkt kort na de opnames van The New Fellas te zijn getroffen door een hersenbloeding en verblijft als gevolg daarvan nog altijd in het ziekenhuis. Laten we hopen dat het succes van The Cribs bijdraagt aan zijn herstel! We moeten ons sterk vergissen wil dit niet de nieuwe sensatie worden. We hadden ze daarom graag op Pinkpop of Lowlands aan het werk gezien, maar beide festivals lieten het afweten. Tivoli biedt gelukkig een nieuwe kans: op zondag 25 september a.s. speelt The Cribs met Stephen Malkmus in Utrecht.