recensie: De vrijdag

Waar op donderdag het aantal zalen (en dus ook het aantal bands) beperkt was, en de keuze redelijk eenvoudig, bood de vrijdag een overvloed aan zalen, bands en mogelijkheden. We wilden onze avond beginnen met de Raveonettes in Vera, maar daar bleken opeens de Superheroes te spelen. De eerste tonen klonken veelbelovend, maar we moesten meteen weer door naar het News Cafe om Bettie Serveert te bekijken. Kijken naar zangeres Carol van Dijk is sowieso leuk, maar met een nieuwe plaat in aantocht mocht Bettie Serveert uiteraard niet missen in ons programma. Jammer genoeg hebben we het eerste stuk optreden gemist door de drukte, maar de nummers die we weel meekregen waren veelbelovend. Gitaren spelen binnen Bettie Serveert nog altijd een belangrijke rol, waardoor nummers al rockend heerlijk gerekt kunnen worden. Log 22, de nieuwe cd die in maart uitkomt, belooft een groot succes te worden, waarin Carols zang op uiterst succesvolle wijze gecombineerd wordt met heerlijke gitaarexplosies. Volgend jaar wil ik Bettie Serveert dan ook weer zien op Noorderslag.

Hongaarse underground
In de originele planning stonden na Bettie Serveert de Deense Superheroes op het programma, maar die waren dus naar voren geschoven, waardoor we even in een gat vielen. Dat gat wilden we opvullen met Slovo, het nieuwste project van ex-Faithless lid Dave Randall, maar gezien de lange rij voor het Grand Theatre hadden meerdere bezoekers dat plan opgevat. Doorgaan naar Vera bleek om dezelfde reden ook geen optie, dus belandden we uiteindelijk in de Muziekschool, waar het programmaboekje ons het beste van de Hongaarse rock-underground beloofde. Nyers dus, wat zoveel betekent als rauw, eerlijk, onbehouwen. Een ding werd al vrij snel duidelijk: Nyers mag wel underground blijven. De band heeft vrijwel geen enkel nummer gespeeld dat enigszins de moeite waard is. Alleen de twee achtergrondzangeressen en de violiste waren erg leuk. Met de meest belachelijke dansjes die nooit synchroon gingen wisten zij een vrolijke noot in het geheel te brengen. Wat mij betreft mag Nyers dus wel opgeheven worden, als de drie meisjes maar solo doorgaan.

Roots & grappen en grollen
Gelukkig was de volgende band wél de moeite waard. De Duitse Patrice bracht in het Grand Theatre met zijn band een geweldig optreden, dat door het gehele publiek enthousiast ontvangen werd. Lang geleden was Patrice een hiphopper, maar hij heeft zich ontwikkeld in de richting van de rootsmuziek. Met zijn gigantische band maakt hij tegenwoordig reggae-georiënteerde muziek. Patrice staat als echte leider van de band op het podium en maakt, naar het schijnt, van ieder optreden een feest. Op Eurosonic gaven de heren in ieder geval een bijzonder goede show. Zeker een naam om te onthouden als je van rootsmuziek houdt.

Mo' Jones
Onze afsluiter van de vrijdag was het Nederlandse Mo' Jones in cafe Koster. Muzikaal gezien brengt Mo' goede nummers, maar de presentatie is sloeg vrijdagnacht niet goed aan. Het publiek wilde zijn muziek horen en liet de grappen en grollen een beetje langs zich heen gaan. Dat het optreden geen onverdeeld succes was bleek ook wel uit het feit dat de bezoekers ondanks de aanmoedigingen van de presentator niet hard genoeg klapten en joelden om de band terug te laten komen. Toch zou ik Mo' Jones graag nog een keer zien, maar dan niet op een festival maar tijdens een optreden van hemzelf.

Risico tot overkill
Al met al brachten de twee Eurosonic dagen een ongekende hoeveelheid aan muziek naar Groningen waar wij slechts een beperkt gedeelte van konden zien. Voor een gedeelte kozen we voor zekere successen als Bettie Serveert en Johan, maar ook gokjes als Pinkostar en Audiotransparant ontliepen we niet. Noorderslag en Eurosonic uitbreiden tot een driedaags festival is een gok dat het risico tot overkill met zich meebrengt, wat aan het einde van de vrijdag ook al wel bleek bij Mo' Jones. Voordeel is wel dat de donderdag een rustige dag in het bandjes-geweld was. Door het geringere aanbod en de kleinere hoeveelheid bezoekers was de keuze eenvoudiger te bepalen. Dit jaar was een voorproefje op wat komende jaren met Eurosonic en Noorderslag gaat gebeuren; het is te hopen dat de organisatie haar hand niet overspeelt en van de donderdag eenzelfde dag als de vrijdag maakt.