reportage: Fantastische kinderfilms

Het kinderfilmprogramma is in zijn geheel een eerbetoon aan de eerder dit jaar overleden Astrid Lindgren, wellicht de meest beroemde kinderboekenschrijfster. De meeste en meest bekende films zijn degelijke Zweedse jaren 70-producties van veteraan Olle Helbom, hier in Nederlandse nasynchronisatie. Krijg je vandaag de dag de indruk dat men denkt dat je kinderen alleen kunt vermaken door zo debiel mogelijk te praten en schreeuwen, in de tijd van Pippi, Rasmus en Karlsson ging men bij het inspreken toch even wat subtieler te werk.

In originele taal vertoond werden het prachtig vormgegeven middeleeuwse avontuur Ronja de Roversdochter en het behoorlijk fantastische verhaal van Mio, Mijn Mio (Mio in the Land of Faraway). Deze Engels gesproken Russisch-Zweeds-Noors-Engelse coproductie, geregisseerd door Vladimir Grammatikov, won in 1988 de Cinekid Award. In deze film zie je een jeugdige Christian Bale (Empire of the Sun, American Psycho) en een akelige Christopher Lee als de duivelse ridder met het stenen hart. Een knappe film, afgezien van minpuntjes als de verschrikkelijke themamuziek (van Benny Andersson van ABBA!), de verkeerde Zweedse uitspraak, de zelfs voor die tijd goedkope special effects en het feit de koning van het Land in de Verte als zo'n slappe kerel gespeeld wordt.

Dit uitstekende en redelijk druk bezochte programma bewijst dat een echt goede kinderfilm tijdloos is, en dat er nog altijd genoeg animo is voor de klassieke verhalen van weleer.

Klik hier voor een overzicht van het AFFF-verslag.