recensie: Gitbox! - Songs for Shiftless Days

Onverwacht en bijna geruisloos verscheen even geleden de nieuwe plaat van Gitbox! En wie het niet is opgevallen heeft waarschijnlijk één van de meest breekbare en schone platen van eigen bodem aan zich voorbij laten gaan. Na het met warm applaus ontvangen Soulsharks werd het steeds stiller rond de band van Roeland van Niele. Maar nu is er Songs for Shiftless Days en de lengte van de achter ons liggende periode wordt in het nummer Other Kind verhelderd: Everything’s gone wrong, but I’m still writing songs, lalalalala. En wat voor songs. Schitterende en melancholieke kop-met-staart-songs zoals we van Gitbox! gewend zijn. De vraag doemt op: wat heeft de liefhebber tot nu toe gemist?

Met behulp van Our Lady of the Highway uit 1995 wist het duo van Gitbox! destijds de nodige aandacht te verkrijgen. Maar de werkelijke doorbraak kwam met het al even aangehaalde Soulsharks. In 1998 stonden ze ter promotie daarvan op het grote Lowlands-festival. Met bijrollen voor Carol van Dijk en de grote Belgische songwriter Pascal Deweze en een hoofdrol voor Van Niele, werd het een memorabel optreden. Vooral vanwege de kartonnen doos, die meerdere malen als drumstel werd gebruikt. Tot aan de sampler van Livingroom, But you don’t really care for music, do you? was het voor ondergetekende stil rondom Gitbox!. Maar getuige een optreden met labelgenoten Audiotransparent in het Groningse Vera bleken ze nog altijd hun mannetje te kunnen staan.

Dramatiek en melodie
Met Songs for Shiftless Days bewijst Gitbox! opnieuw dat ze het songschrijven niet hebben verleerd. Nog altijd klinkt de reeds vierkoppige band als in zijn begindagen, maar nergens wordt het flauw. Daar hebben ze de opener Something on Your Mind, een nummer van Dino Valenti, niet voor nodig. Toch past het prima op de plaat die met Back of the Room één van de hoogtepunten kent. Ondanks de hier en daar wat ongeïnspireerde drums van Peter Palermo komt de bluesy sologitaar van Martin Verdwaald prominent naar voren. En dat maakt het nummer heel fijn. En ook het dramatische, met een melodische mondharmonica ingekleurde All the Shit we put up with over herinneringen aan een jeugd, maakt de plaat het luisteren waard.

Beklemmend
Toch komt het allermooiste vlak voor het einde, met het indrukwekkende Motel Life. Met teksten als Who are you now, my sister, with you’re brother lying cold in the ground gaat de tekst door merg en been. En dankzij de ondersteuning, door een gitaar en een keyboard, komt Van Niele van uiterst beklemmend naar voren. Deze, net als de andere nummers in één take opgenomen song, maakt de plaat tot een hele mooie. Mensen met een kaartje voor Crossing Border moeten beslist naar deze band gaan kijken, want Gitbox! plaatst zich met Songs for Shiftless Days op de welverdiende voorgrond. Een warm applaus, opnieuw.