recensie: Dayna Kurtz - Another Black Feather (For the Wings of a Sinner)

Sluit jezelf wekenlang op in een hutje in de woestijn en je krijgt blijkbaar een ongekende dosis inspiratie. Zo ongeveer moet het de Amerikaanse zangeres/gitariste Dayna Kurtz zijn vergaan bij de voorbereidingen voor haar nieuwe cd Another Black Feather (For the Wings of a Sinner). Want wat deze dame op dit derde album laat horen is van een eigenzinnige schoonheid die je niet vaak tegenkomt.

Oké, de naam Dayna Kurtz komt natuurlijk niet uit de lucht vallen. Half muziekminnend Nederland knuffelde haar dood ten tijde van Postcards From Downtown, haar debuut uit 2003. Ons kikkerlandje heeft bij haar een bijzondere plaats in het hart gekregen. Als eerbetoon verscheen een paar maanden na haar debuut een dvd van een concert in Paradiso, met de titel Postcards from Amsterdam. Ook haar tweede plaat Beautiful Yesterday, een album vol covers, werd door de critici goed ontvangen. Nu, na een retraite in de woestijn, is er Another Black Feather: een plaat die je verrast met een diversiteit aan liedjes en een ingenieus gebouwd geheel dat perfect in balans is.

Muziekwinkel Kurtz
Dayna Kurtz schreef zelf alle tekst en muziek voor Another Black Feather en vertolkt daarnaast een nummer van Johnny Cash (All Over Again) en van Bill Withers (Hope She'll Be Happier). Haar unieke stem, een diepe alt met groot bereik, is het fundament onder de muziekwinkel Kurtz. Op dat fundament metselt ze songs uit vele muziekstijlen. Zo hoor je swampy blues, rockende klezmer, zoete jazz, country ballades, handklap ritmes en nog veel meer. In deze muziekwinkel hoor je o.a. de klarinet, charango, banjo, accordeon, cello, trompet en viool voorbijkomen. Zelf bespeelt ze op vele wijzen de gitaar. Bij Dayna is het nooit saai, er is altijd wat te beleven. Elk liedje is dan ook “another black feather on the wings of a sinner”.

Boeiende belevingswereld
De teksten van Dayna Kurtz laten niet veel aan de verbeelding over. In duidelijke taal schetst zij haar belevingswereld. Zo verhaalt ze in Venezuela over de liefde van Fernando die al decennia op haar wacht in haar kinderdroom, "but my heart is locked forever in another lovely dream". Ze zingt in Nola een ode aan "the greatest city in America" New Orleans ('she'), waarbij ze zich toch constant schuldig voelt tegenover haar huidige woonplaats New York ('he').

Ze zoekt de ziel van een overleden vriend in het prachtige door banjogetokkel gedragen Banks of Edisto en Dayna is in It's the Day of Atonement, 2001 gewoon ongelofelijk boos op de politici in haar vaderland: "You hypocrites, bullies who profit from war, may your Gods all spit on your graves". De klezmermuziek in dit nummer is overigens al een statement van formaat.

Onderhuidse spanning
Ieder liedje op Another Black Feather is een verhaal op zich en heeft een enorme zeggingskracht. De manier waarop ze Hope She'll Be Happier van Bill Withers naar haar hand zet met alleen haar donkere stem en de bas van een elektrische gitaar. Het zindert van onderhuidse spanning en eindigt met een broeierige bottleneck solo. En zo zitten er in elke song originele vondsten.

Dayna Kurtz doet precies datgene waar zij goed in is en vooral niet datgene wat een of andere platenmaatschappij van haar verlangt te doen. Haar stijl is uniek, haar muziek moeilijk te categoriseren. Het heeft geen zin de magie van Another Black Feather proberen te doorgronden, laat de betovering maar over je heen komen.