recensie: Jolie Holland - Springtime Can Kill You

Lemon DeGeorge, wat een schitterende naam! De man is medeproducer van Jolie Holland’s nieuwste Springtime Can Kill You en het moet gezegd: het artwork van dit schijfje is prachtig. In het boekje zie je een reeks foto’s van enkele wel zeer markante koppen; het zijn de muzikanten die Jolie Holland om zich heen heeft verzameld voor deze plaat. Iedereen is gefotografeerd in een dertiger jaren setting, in een Al Capone sfeertje zo rond de drooglegging. De muzikanten zouden stuk voor stuk uit een David Lynch film kunnen zijn ontsnapt. Zo is het niet moeilijk te fantaseren over Lemon DeGeorge als de gevaarlijke gek Bobby Peru (William Dafoe) uit Wild At Heart. Het artwork past dan ook perfect bij de muziek die geregeld memoreert aan lang vervlogen tijden.

Foto: Claude Shade

Jolie Holland, een eigenzinnige Texaanse singer/songwriter die eerder speelde in het redelijk bekende bandje Be Good Tanyas, heeft met haar derde studioalbum weer een plaat gemaakt die balanceert tussen country, nachtclubjazz en easy listening. Met bewonderaars als labelgenoot Tom Waits en filmer Jim Jarmusch bevindt ze zich in illuster gezelschap. Toch stelt Springtime Can Kill You teleur, hoewel het een gewaagde en alleen daarom al bewonderingswaardige plaat is.

Gedurfd instrumentarium
Jolie Holland werkt op het album met een uitstekende groep muzikanten die een grote variëteit aan instrumenten beheersen. Zo hoor je tuba’s, mellophones, bariton hoorn, Hawaiiaanse gitaren, glockenspiel en natuurlijk de typische lap steel gitaar. De tracks op haar album zijn akoestisch ingespeeld en enkele nummers zijn voor een klein publiek opgenomen. Nummers als Crazy Dreams of Ghostly Girl zorgen nog wel voor een lichte rilling over de rug en zitten knap in elkaar.

Langzame uitglijers
Maar Miss Holland heeft ook de neiging uit te glijden met lange, saaie countrynummers zoals Stubborn Beast, Moonshiner of Nothing To Do But Dream (met ruim 7 minuten de perfecte slaappil). De combinatie van haar lijzige, monotone stem en de sobere begeleiding zorgen al snel voor een zeurend gevoel in je hoofd. Het uitzitten van Springtime Can Kill You wordt daarmee een hele prestatie. "Boredom Can Kill You" was wellicht een betere titel geweest voor dit moeilijke album.