recensie: A Good Woman

Het huwelijk van Meg en Robert Windermere lijkt perfect: ze zijn jong, verliefd en altijd eerlijk tegen elkaar. Dan verschijnt de beruchte Mrs. Erlynne uit Amerika ten tonele. De roddelende, rijke, Britse gemeenschap van 'nette' mensen is in rep en roer over haar verschijning. Mrs. Erlynne heeft in Amerika een behoorlijke reputatie opgebouwd, een groot aantal onbetaalde hotelrekeningen achtergelaten en weet alle mannen om haar vinger te winden. Ook de jonge Robert brengt ineens wel erg veel tijd met haar door... Is dit het einde van het sprookjeshuwelijk?

A Good Woman (2004) is gebaseerd op Lady Windermere's Fan, een toneelstuk van Oscar Wilde dat zich afspeelt in Londen aan het eind van de negentiende eeuw en zich voltrekt in 24 uur. Voor de film is het verhaal verplaatst naar de Italiaanse kustplaats Amalfi, de tijd naar de jaren dertig en de duur verlengd naar een paar weken. Het toneelstuk was destijds bedoeld als satire, maar daarvan is in deze film (en tijd) niets terug te zien. Het is meer een komische dramafilm geworden.

Casting
Helaas komt de film wat moeilijk op gang en duurt het een poos voordat je met de personages begint mee te leven. Daarnaast weten de hoofdrolspelers niet echt te overtuigen. Helen Hunt (Mrs. Erlynne) komt veel te sympathiek over om een overtuigende, op geld beluste mannenverslindster neer te zetten. Met haar hulpeloze blik en het gewicht van typecasting in andere films lijkt ze gewoon totaal niet op haar plek in deze film. Verder is Scarlett Johansson (Meg) net iets té kinderlijk naïef en Mark Umbers (Robert) zo'n saai inhoudsloos figuur dat je niet snapt waarom Meg zoveel van hem houdt.

Veel charmanter is Lord Darlington (Stephen Campbell Moore), die Meg constant probeert te verleiden. Het eerste gedeelte van de film hoop je dan ook eigenlijk dat ze er met hem vandoor zal gaan. Ook de karikaturale Britse inwoners van Amalfi die hun dagen roddelend en filosoferend over de liefde doorbrengen zijn een stuk vermakelijker dan de hoofdpersonages. Gelukkig is er wel voor gekozen de Amerikaanse actrices gewoon Amerikanen te laten spelen zodat ze niet tussen de andere Britten een krampachtig Engels accent hoeven op te zetten.

Aardig tussendoortje
Over het algemeen kabbelt het verhaaltje rustig voort, maar de film heeft nog wel een leuke plotwending in petto. A Good Woman is geschoten in prachtige Italiaanse landschappen, zit vol mooie sets en kostuums en weet over het algemeen redelijk te vermaken. Verder bevat de dvd geen bijzondere extra's, wat de film een aardig tussendoortje maakt, maar geen opmerkelijk hoogstandje.