recensie: Geliefden van de Poolcirkel (Theatergroep Troost)

Daar is hij, de poolcirkel. Op hun knieën, gebogen over de wereldatlas laat de 8-jarige Ana haar gloednieuwe stiefbroer Otto de noordelijke keerkring zien. Otto is de zoon van de nieuwe vriend van haar moeder. Eigenlijk ziet ze hem ook liever niet als een broer want Ana is heimelijk verliefd op Otto. Op het moment dat ze samen de poolcirkel ontdekken beseft de jonge Otto dat hij net zo verliefd op haar is.

Het leven loopt in cirkels in de voorstelling Geliefden van de Poolcirkel van Theatergroep Troost. Zelfs de namen van de hoofdpersonen: Ana en Otto zijn palindromen, woorden die ook van achter naar voren het zelfde zijn. Toevallig of niet, alles komt op een gegeven moment weer terug. Behalve bij Otto. Als hij na jaren van afwezigheid Ana eindelijk weer terug vindt, op diezelfde poolcirkel waar hun liefde ooit mee begon, wordt de cirkel ruw onderbroken. Het is de zwarte rand aan het vooral lieflijke sprookje dat regisseur Thomas Boer brengt.

Onbezorgde jeugd
Vanaf de eerste ontmoeting hebben Otto en Ana een meer dan gewone fascinatie voor elkaar. Hij omdat de pre-puberale hormonen beginnen op te spelen, zij omdat ze in Otto de reïncarnatie van haar vroeg overleden vader ziet. Na enkele vluchtige ontmoetingen zitten ze opeens op dezelfde achterbank, wanneer Ana's moeder het met Otto's vader aanlegt. De opbloeiende liefde geeft hen een mooie, onbezorgde jeugd. Maar die liefde blijkt niet voldoende bestand tegen de indringende gebeurtenissen die later plaatsvinden, en de twee inmiddels volwassenen gaan hun eigen weg.

Geliefden van de Poolcirkel is gebaseerd op de filmhit Los Amantes del circulo polar van de Spaanse regisseur Julio Medem. Thomas Boer vertelt de geschiedenis aan de hand van soms uiterst korte fragmenten. Die stijl lijkt in het begin bijna schools: het decor bestaat uit drie houten Ikea-tafels en enkele krukken, en de acteurs begeven zich telkens glimlachend in deze setting, spelen hun rol en gaan weer op hun plekje achter op het podium zitten. Maar gaandeweg blijkt die simpele, gemoedelijke speelstijl synoniem voor de kindertijd van Ana en Otto, toen het leven nog ongecompliceerd was.

Treurig sprookje
De kalverliefde en de ontluikende seksuele gevoelens - die zeer vertederende scènes opleveren - gaan later moeiteloos over in de puberteit. Het leven wordt moeilijker, en de acteurs veranderen mee, ook als ze buiten de scènes staan. Met name Juan Gomez Ocampo en Myrna Versteeg zetten als Otto en Ana mooie rollen neer. Samen met de muzikale omlijsting van Stije Hallema en Michiel Schreuders is Geliefden van de Poolcirkel een klein, vertederend en treurig sprookje met hele mooie momenten.

Geliefden van de Poolcirkel is nog op 10 en 11 november te zien. Klik hier voor meer informatie.