recensie: The Cooper Temple Clause - Make This Your Own

Bands die een metamorfose ondergaan qua geluid nemen een weloverwogen risico. Het Britse The Cooper Temple Clause (TCTC) verruilt de ruige noiserock, waarmee ze in 2002 nog een goed concert verzorgden op Lowlands, voor een commerciële synthrock-stijl. Een opmerkelijke keuze.

Een korte psychoanalyse toont aan dat de band enkele trauma's heeft opgelopen. Zo vertrok een belangrijk creatief groepslid, de bassist Didz Hammond, naar de hippe concurrentie van de Dirty Pretty Things waardoor de band in een soort vacuüm belandde. Daarnaast werd TCTC in 2004, na twee veelbelovende albums - onder andere het knallende debuut See This Through And Leave uit 2002 - gedumpt door platenlabel RCA om vorig jaar vervolgens weer te worden gecontracteerd door dezelfde maatschappij. Bij zoveel gegoochel met een band slaat de twijfel gewoon toe en ga je geforceerd aan het veranderen. Doodzonde, want het veelbelovende TCTC heeft met het nieuwe album Make This Your Own een dubieuze koerswijziging doorgevoerd.

Zangers in overvloed
Vooropgesteld: Make This Your Own is gevarieerd. Allereerst qua stemgeluid. TCTC heeft drie goede zangers in de gelederen, namelijk de twee gitaristen Ben Gautrey en Dan Fisher plus elektronicaman Tom Bellamy. Daarnaast omvat het liedjesmateriaal vele stijlen. Folk in Take Comfort, Depeche Mode-achtige liedjes, rocksongs zoals opener Damage en Homo Sapiens en diverse popliedjes zoals What have you gone and done?

Neusboren
Tóch krijg je al snel het gevoel te luisteren naar een plaat van een band die de weg volledig kwijt is. Hier is variatie verworden tot wisselvalligheid. Er is tussen de songs een groot onderling verschil in kwaliteit en het blijft een raadsel hoe een vijfmansband zulke leeghoofdige synthesizerpop kan maken als Head, Connect of de single Waiting Game. Staan er dan drie man uit hun neus te vreten of zo? Nee, TCTC heeft ergens onherstelbare averij opgelopen, ondanks de moedige poging van de band een ander geluid neer te zetten.