recensie: WWW: What a Wonderful World

Als een herdershond (of -big) die de schapen precies in de juiste richting dirigeert, zo begeleidt verkeersagente Kenza het verkeer op een druk kruispunt in Casablanca. In haar mooie uniform op een klein plateautje weet ze de automobilisten te sturen tot een wonderschone choreografie. Het is een lust voor het oog, en trouwens ook voor de lachspieren, dit staaltje filmmaken met bravoure dat de Marokkaanse regisseur Faouzi Bensaïdi hier laat zien.

Het is maar een van de vele visuele hoogstandjes die ons in de Frans-Marokkaans-Duitse film WWW: What a Wonderful World worden voorgeschoteld. Beelden versnellen en verstillen, de camera draait rond of filmt van grote hoogte, belangrijke gebeurtenissen gaan schuil achter een boom of een fontein. Zelfs het computerprogramma Google Earth weet cameraman Gordon Spooner spannend in beeld te brengen. En was het musicaldansje met stofzuiger al genoemd? Of de begintitels, waarin een vroege James Bondstijl met de fleurige animaties van Franse kluchten uit de jaren zestig gemengd wordt?

Jeugdige overmoed
Beginnende filmmakers grijpen in hun jeugdige overmoed vaak naar alle middelen die tot hun beschikking staan – kijk eens wat ik allemaal kan! – waardoor het geheel te vol en vermoeiend uitpakt, maar bij Bensaïdi is dit geenszins het geval. In zijn tweede lange speelfilm (na het veel tragere, op het platteland spelende Mille mois uit 2003) vallen alle vormtrucjes precies op hun plaats, waardoor de vaart goed in de film gehouden wordt.

WWW: What a Wonderful World gaat over huurmoordenaar Kamel (een stuurs voor zich uit kijkende Bensaïdi zelf) die hopeloos verliefd wordt op de genoemde agente (Bensaïdi's echtgenote Nazha Rahile). Een lastige combinatie. Kamel kent Kenza alleen via de telefoon, omdat ze hem als een soort bijbaantje altijd doorverbindt met zijn favoriete prostituee. Kenza is te vaak teleurgesteld in relaties en gaat dus niet te happig op zijn liefdesverklaringen in. Sterker nog, ze laat hem zijn liefde keer op keer bewijzen, en telkens op originele wijze. Juist door de afstand die ze beiden bewaren spat de spanning van het doek. Naast elkaar in de lift staand komen ze bijvoorbeeld niet verder dan elkaar schalks vanuit de ooghoeken te bekijken.

Modern Casablanca
Dit alles speelt in modern Casablanca, een stad vol internet en mobieltjes, een stad ook waarin prostitutie en erotische foto's een grotere rol lijken te spelen dan de islam, waar wij argeloze westerlingen Marokko toch vooral mee associëren. Behalve dit moderne leven komen ook de chaos en de armoede aan bod, maar dit gebeurt vooral in een subplotje over een invalide man die met mensensmokkelaars onderhandelt over de prijs om zijn zoon naar Europa te vervoeren. In een andere verhaallijn zien we een hacker (toch weer modern) die de gangen van Kamel volgt en hierdoor gefascineerd raakt. Ook deze zijlijnen leveren mooie, grappige en soms aangrijpende scènes op, maar wat de relatie tot het geheel is, is wellicht alleen voor de zeer oplettende kijker duidelijk.

De inhoud blijkt dan toch te zijn ondergesneeuwd door de vorm. Beide stuwen elkaar niet op tot grote hoogten, waardoor WWW: What a Wonderful World niet het meesterwerk is dat het even leek te worden. Maar het smaakt wel naar meer: wie weet waar beeldengoochelaar Bensaïdi ons een volgende keer mee zal verrassen. En die prachtige dans met auto en bus, die is voorgoed bijgeschreven in het pantheon van opwindende filmscènes. Net als die moord in een openbaar toilet. En die geblinddoekte fotograaf. En die...