recensie: Click

Je haat hem of je kunt hard om hem lachen: Adam Sandler. In Amerika is zijn status als komiek van buitengewone proporties. Hier is hij gewoon die acteur in de veelal flauwe films. Soms zit daar echter best een leuke film tussen, en Click (2006) lijkt zo'n film te zijn.

Michael Newman (Sandler) is een hardwerkende architect, die tegelijk ook nog zoveel mogelijk tijd aan zijn vrouw (Kate Beckinsale) en twee kinderen wil besteden. Het is voor hem echter bijna niet te doen. In een vlaag van verstandsverbijstering laat hij zich een universele afstandsbediening aanpraten door de bizarre Morty (Christopher Walken). Eenmaal thuis blijkt de afstandsbediening meer te kunnen bedienen dan alleen de garagedeur en de televisie: het is een zapper die het leven van Michael kan beïnvloeden.

Karikaturaal
Even snel die ene ruzie vooruitspoelen, de baas op pauze zetten en hem vervolgens verrot slaan, het geluid van de blaffende hond uitzetten – het zijn grappen die je mag verwachten in een komedie over een afstandsbediening. Click komt dan ook leuk op gang. Adam Sandler zit zoals altijd goed in zijn vel als loser, en de bijrollen worden goed ingevuld. Christopher Walken speelt al jaren niets anders meer dan een karikaturaal personage, en David Hasselhoff laat zich van een erg komische kant zien als de baas van Sandler.

Maar waar zoveel potentieel leuke komedies stranden, strandt ook Click: bij de moraal. 'Het is niet goed om je leven vooruit te spoelen, om de saaie gebeurtenissen over te slaan', 'je moet het leven nemen zoals het je wordt aangereikt', 'voordat je het weet is het leven voorbij'. Al snel neemt de moraal de overhand, en de moraal is nooit grappig, zelfs niet in een Adam Sandler-film.

Zoetsappigheid neemt de overhand en opeens is het wel erg voorspelbaar wat het einde zal worden. Gelukkig probeert Sandler er nog het beste van te maken; tot aan het einde toe blijft hijzelf in ieder geval grappig. Click is bepaald niet voor Sandler-haters, maar het is voor zijn fans wel een aardig tussendoortje.

De dvd biedt wat aardige extra's. Een wat rommelig maar bij vlagen grappig commentaar van cast en crew, een paar korte documentaires (waaronder een erg grappige over de honden in de film) en een aantal verwijderde scènes.