recensie: The Hitchhiker

Aan kwalitatief hoogstaande Amerikaanse televisieseries is de laatste tijd geen gebrek. Een belangrijke impuls hiertoe werd en wordt gegeven door de Amerikaanse betaalkabelzender HBO, met series als Six Feet Under, Sex and the City en The Sopranos. Voor HBO begon het succes in de jaren '80 met The Hitchhiker, hun eerste zelf geproduceerde serie, waarvan een selectie nu ook in Nederland op dvd is verschenen.

Omdat HBO (Home Box Office) via de kabel wordt aangeboden aan betalende abonnees en niet afhankelijk is van adverteerders kan het - anders dan reguliere zenders als ABC en NBC - wat betreft controversiële thema's de (Amerikaanse) grenzen verkennen. Dat op zichzelf leidt natuurlijk niet tot betere programma's, maar het betekent wel dat de makers meer risico's konden nemen - en dat hebben ze ook gedaan. Grote successen behaalde HBO met het bovengenoemde succestrio, maar ook series als The Larry Sanders Show en het vrij recente Big Love komen uit de HBO-koker.

The Twilight Zone met tieten
HBO's eerste boreling The Hitchhiker - destijds ook hier te zien bij Veronica – ontstond in 1983. Het gegeven van de serie is niet helemaal origineel te noemen; wat dat betreft is het schatplichtig aan klassieke series als Alfred Hitchcock Presents en The Twilight Zone (zelfs binnen HBO-kringen werd de serie "The Twilight Zone with tits" genoemd). In elke aflevering van nog geen half uur wordt er gespeeld met realiteit en fantasie, en staat de duistere kant van de mens centraal. In The Hitchhiker is een mysterieuze lifter (Page Fletcher) de enige constante: hij komt elke keer de setting binnengewandeld om het verhaal te introduceren – om aan het einde nog een keer op te duiken met een moralistische afronding. Dat hierbij vaak sprake is van tegeltjeswijsheden met een hoog 'boontje komt om z'n loontje'-gehalte mag de pret niet drukken.

De makers van The Hitchhiker streefden ernaar om kleine speelfilmpjes te maken die anders waren dan wat er tot dan toe op de Amerikaanse televisie vertoond werd. Visueel ziet het er soms fraai uit, maar hoewel de serie in het Amerika van de jaren '80 misschien gewaagd mag zijn geweest (tieten! drugs! blasfemie!) komt ze nu vooral gedateerd over. Dit komt mede omdat de jaren '80 van de serie afdruipen: qua kleding, (getoupeerde) kapsels en synthesizerscore (waarbij voor de openingstune erg goed geluisterd is naar de muziek van vroege films van John Carpenter). Even goed leuk om te zien - al is het om nostalgische redenen - maar echt eng is het nergens en het is niet altijd even verrassend.

Bekende namen
De hoogtepunten op deze dvd zijn W.G.O.D. (een radiopastoor wordt achtervolgd door zijn verleden), Why Are You Here? (een presentator van een programma over het nachtleven vindt zijn droomverhaal) en Paul Verhoevens Last Scene (waarbij een regisseur erg ver gaat om zijn hoofdrolspeelster tot goede acteerprestaties te bewegen). In de negen verhalen die op deze uitgave staan (waarom er precies voor deze selectie is gekozen is onduidelijk – ze zijn afkomstig uit diverse seizoenen) is het leuk om een aantal bekende namen voorbij te zien komen, zowel voor de camera (Willem Dafoe, Helen Hunt, Gary Busey) als erachter. Zowel Verhoeven als Philip Noyce (Dead Calm, Patriot Games) hebben ook audiocommentaren ingesproken, net als de minder bekende en eerlijk gezegd minder interessante Carl Schenkel.

Vooral bij Verhoeven wordt het duidelijk welke cruciale rol het filmen van Last Scene heeft gespeeld bij zijn, volgens eigen zeggen emotionele, beslissing om uiteindelijk in Hollywood te gaan werken. Noyce wordt vergezeld door producer Lewis Chesler en hun een-tweetjes geven veel interessante achtergrondinformatie over de serie. Deze schijnbaar willekeurige verzameling afleveringen is alles bij elkaar niet echt heel goed te noemen, maar wel historisch interessant én bij vlagen vermakelijk.