recensie: Ana Moura - Para Além Da Saudade

De fado is het laatste decennium aan een ware opmars bezig. Zelfs in de Nederlandse theaters zijn geregeld nieuwe fadistas te bewonderen, waarbij altijd beweerd wordt dat "deze zangeres de fado opnieuw heeft uitgevonden". Hoe dan ook, er is veel hernieuwde aandacht voor deze traditioneel Portugese volksmuziek, die zelfs in het Fries vertolkt is door Nynke Laverman. Het is daarom moeilijk het kaf van het koren te scheiden; welke artiesten zijn nu werkelijk interessant?

De nog jonge fadista Ana Moura is half Portugese, half Angolese en brengt met Para Além Da Saudade haar derde soloplaat uit. Moura’s interpretatie van de fado blijft trouw aan het origineel, met klassieke begeleiding van Portugese gitaar (guitarra), klassieke gitaar en basgitaar. Haar zwoele, loepzuivere altstem geeft de plaat kracht en bezieling.

Opnieuw ontdekking Fernando
Deze mooie zangeres uit het hart van Portugal, Santarem om precies te zijn, begon in haar puberjaren met het zingen van rock en pop, maar werd gaandeweg haar muzikale loopbaan ontdekt als oorspronkelijk fadotalent. Eigenlijk is Jorge Fernando de ontdekker van Ana Moura. Deze fadogitarist van het eerste uur en begeleider van de legendarische fadista Amalia Rodrigues is de laatste jaren vooral bekend geworden door zijn fijne neus voor talent. Zo lanceerde hij de internationale carrières van Mariza, de vertolkster van de 'muzikale fado' met inbreng van meerdere stijlen, Dulce Pontes (moderne fadista) en Camané. Met Ana Moura heeft hij een talent onder zijn hoede dat kan uitgroeien tot een wereldster. Hij produceerde haar nieuwe plaat en arrangeerde meerdere nummers. In feite is Ana Moura al geen onbekende meer, want ze is dit najaar te bewonderen in zowel Cuijk en Roermond, als Praag en New York.

Rijke melodieën Portugese gitaar
Wie de fado niet met de paplepel kreeg ingegoten is al snel geneigd te denken dat de songs wel erg veel op elkaar lijken. Fado mist een beetje de extra jus die flamenco heeft. Flamenco, de Andalusische tegenhanger van de fado, kent geschreeuw, geklap, voetgestamp en getrommel. De fado is meer naar binnen gericht. Toch hoor je bij meerdere luisterbeurten de variaties qua tempo en de fraaie gitaarmelodieën die de nummers verrijken. De muziek van Ana Moura leent zich voor een melancholische stemming. De bijgeleverde dvd toont enkele clips van haar songs, opgetekend in beelden die bij haar muziek passen: sober, zonder veel opsmuk, maar eerlijk en recht voor zijn raap. Para Além Da Saudade behoeft enkele geconcentreerde luisterbeurten om te kunnen groeien tot wat het is: een bijzondere ervaring, vol gepassioneerde momenten.