recensie: Outsmarted - Yellow Era

Zeeland. Aan de weg van Koudkerke naar Zoutelande staat een oude boerderij. In deze boerderij is partycentrum de Kaasboer gevestigd, onder hen die in deze regio zijn opgegroeid vooral bekend als vaste plek voor verjaardagspartijtjes. Het was hier dat het Nederlandse trio Outsmarted zijn eerste complete plaat, Yellow Era, opnam. Het resultaat is een sterk debuut met melodieuze, stevige rockliedjes en tegelijk het beste artwork dat een Nederlands product sinds jaren heeft gehad.

De band - bestaande uit zanger/gitarist/toetsenist Martijn Doolaard, bassist/zanger Jeroen Audier en drummer Sjoerd Bin - begint in 2003 met het spelen van covers van hun muzikale helden in besloten kring. Door optredens in het Nederlandse clubcircuit en het winnen van de Freedom Music Award in 2005 wordt Outsmarted steeds bekender en daarmee de fanclub groter. Na een EP uit 2005 levert de band nu een album af met elf uptempo rocknummers in de traditie van Ash en Manic Street Preachers. Gelukkig kent de muziek ook de innovativiteit van bijvoorbeeld Radiohead en the Posies. Gekenmerkt door stevige gitaarpartijen, dito drumritmes en een scala aan sampletjes en achtergrondgeluidjes, heeft Outsmarted een debuutplaat gemaakt om trots op te zijn.

Melodieuze rock
Yellow Era zit muzikaal goed in elkaar. De muzikanten beheersen hun instrumenten goed en de muziek van Outsmarted komt het best tot zijn recht in nummers waar wat instrumentale uitstapjes zitten, zoals bij Simplicity het geval is. Want hoewel Yellow Era lekker luistert, klinkt de karakteristieke stem van Martijn Doolaard soms alsof de zanger te veel moeite moet doen om de lucht uit zijn longen langs zijn stembanden te persen. Wanneer hij het eerste couplet inzet na het intro van Stop Talking, dat vol zit met achtergrondgesprekjes, klinkt het alsof zijn strottehoofd ernstig is vernauwd. Dit is gelukkig niet op alle nummers van de plaat het geval. Doolaard klinkt het best als hij lekker aan het zingen is en niet teveel zijn best doet op de uithalen.

Het beste nummer van de cd is Payroll, niet omdat het pakkende refrein zoveel hitpotentie heeft, maar door het opzwepende intro dat de luisteraar direct vastgrijpt en meesleurt met de doordringende baslijn en het slim gevonden gitaarriffje. Dit is Outsmarted op zijn best: krachtige, melodieuze gitaarrock met een twist. Een ander voorbeeld is het geweldige intro van Sfog dat door je stereo knalt van energie, en de versnelling naar het refrein verderop zorgt dat mijn dag weer goed is. Een kleine misstap is het in het Frans gezongen liedje En chuchotant, waarbij de regendruppelgeluiden op de achtergrond en het langzame tempo in combinatie met het fluisterstemmetje van Doolaard teveel van het goede is. Het resultaat is ongeloofwaardig sentiment.

Artwork
Als laatste een dik compliment voor het ontwerp van het cd-hoesje. De close-up kleurenfoto van een een rode gitaar tegen een pikzwarte achtergrond die besmeurd is met dikke verf is spannend en vernieuwend. De hoes herbergt bovendien een echt boekje, met goede fotografie en grafische vormgeving en bij elk liedje een afbeelding en tekstfragment.

Er zijn wat veranderingen bij Outsmarted sinds de opname van hun debuut. De bandleden wonen niet meer in Zeeland, en omdat Sjoerd Bin in augustus de band verliet gaat Outsmarted nu even als duo door het leven. Dit betekent gelukkig niet dat Jeroen en Martijn het bijltje erbij neer gooien. Op hun site schrijven ze dat ze op zoek zijn naar een vervanger, en er wordt ook al aan nieuw materiaal gewerkt. Als Outsmarted maar doorgaat in ieder geval, want er is hier een fijne nieuwe Nederlandse band te ontdekken.