recensie: Theatergroep Kwatta - Vlieg en de verkikkerde pad

Zachtjes in het rode ochtendgloren komt vlieg het podium op, kruipt stiekem door het riet op zoek naar zijn maatje pad. Vlieg is een snelle kerel, van het type grote mond, maar doet geen vlieg kwaad. Zelfverzekerd poetst hij zijn pootjes en wipt hij zijn stoere bril op en neer op zijn hoofd. Pad is niet zo'n vlotte kikker. En dat is nu precies wat hem dwarszit. Was hij maar een kikker! Wat moet iemand nou met zo'n dikke, wrattige en stinkende pad als hijzelf?

Dit is waar Vlieg en de verkikkerde pad om draait. Een eenvoudige verhaallijn die scherp, vol humor en met het nodige acteertalent wordt uitgevoerd in een bewonderenswaardig - en ogenschijnlijk eenvoudig - multifunctioneel decor.

Oeps (niet veel soeps)
Kwattaveteraan Egidius Pluymen weet de rol van Pad helemaal naar zich toe te trekken. Zijn heerlijk nurkse, chagerijnige houding wordt helemaal afgemaakt door zijn rollende bologen en ongeïnteresseerde blik. Dit in combinatie met het bruine wrattenjasje maakt Pad helemaal af. En dan die stem! Zijn opera-achtergrond is niet te missen en geeft net dat beetje extra kracht aan de paddenblues ("Ik ben dik van bil, geboren uit de dikste paddendril.") waarin hij zijn miserabele bestaan bezingt. Vlieg biedt tegenwicht aan de onbegrepen pad. De rol van Rik Engelgeer is jong, snel en haastig. Met zijn geestige woordgrapjes en mooie verhalen weet hij het publiek direct op zijn hand te krijgen. Hij is blij met wie hij is en kan ook niet echt begrijpen waarom pad de hele tijd zo moeilijk loopt te doen. Hij is wie hij is en dat is meer dan goed.

Tussen Vlieg en Pad in staat Oeps (niet veel soeps). Zij is nog maar net uit haar cocon en moet juist nog uitvinden wie of wat ze is. Gaandeweg komt ze erachter dat ze mooie pootjes heeft en rare dingen op haar rug die de kinderen uit het publiek direct herkennen als vleugels. Oeps (Lotte Lohrengel) is een aangename middenweg tussen de zelfverzekerde Vlieg en de ongelukkige Pad.

Wie ben ik?
Zelfs de waterlelies wuiven mee op de paddenblues in het decor dat bestaat uit riet, paddenpoelen en lelies met op de achtergrond een zon waar een spinnenweb voor hangt. Dit is waar Pad zichzelf probeert wijs te maken dat hij door een simpele kus verandert in de prins die hij eigenlijk is, Vlieg verhalen vertelt tot hij kriebels krijgt en weer moet gaan vliegen en Oeps ontdekt dat ze een libelle is.

En ook al is het een kindervoorstelling, Vlieg en de verkikkerde pad raakt universele thema's te over. Wie ben ik, waarom ben ik hier en waarom komt wat er van binnen zit niet overeen met de buitenkant? Op een speelse, luchtige manier komen onderwerpen aan bod die heel herkenbaar zijn voor jong en oud. Kwatta dus; voor alle kinderen van zes jaar of ouder en voor alle ouderen die nog niet te oud zijn voor sprookjes.

Vlieg en de verkikkerde pad speelt nog tot en met begin december. Klik hier voor meer informatie.