recensie: Stevie Ann

"Het is net of ik naar een cd zit te luisteren". Die gedachte komt bij je op als je luistert naar de eerste liedjes van het theaterconcert van Stevie Ann. Loepzuivere stem, strakke band. Maar een live-optreden moet natuurlijk iets toevoegen aan het studiogeluid. Gaandeweg de avond blijkt dat Stevie Ann wel degelijk het talent heeft om ook een publiek te vermaken. De muzikale veelzijdigheid van de Limburgse speelt daarin een grote rol.

Ze is een rising star, maar toch zijn de zenuwen bij Stevie Ann hoorbaar in het eerste half uur. Het publiek zal daar niet gauw problemen mee hebben, ze komen niet voor een avondje theater maar speciaal voor Stevie Ann. Zij heeft inmiddels een grote schare fans opgebouwd, die allemaal de kwaliteiten van deze Limburgse singer-songwriter kennen. Het is al vaker over Stevie Ann gezegd: haar uitstraling is dat van een type girl next door, een heel gewoon meisje, wier muzikale talent bij toeval werd ontdekt.

Originele mix van verschillende stijlen
Maar de gevolgen van die toevallige ontdekking zijn groot. Stevie Anns debuutalbum Closer to the heart kwam in oktober 2007 uit. De originele mix van pop, folk, jazz, country en een vleugje blues is ook bij deze plaat weer het uitgangspunt. Het verschil tussen beide albums komt ook in dit theaterconcert snel naar voren: Closer to the heart hebben meer diepgang; tekstueel, maar vooral muzikaal. De playlist voor de theatertour is een goede mix van beide albums, met de nadruk op de tweede plaat. Er worden nog een aantal mooie covers aan toegevoegd.

Het nummer I have listened to Buddha is een van de hoogtepunten van het theaterconcert. Ze beschrijft in dit nummer hoe ze 'het licht' heeft gezien in de zoektocht naar zichzelf. Ook de titelsong Closer to the heart zet ze prachtig neer. Ook in dit nummer klinkt de geslaagde zoektocht naar zichzelf door: 'I am closer to the heart now that you are gone'. Stevie Ann heeft duidelijk keuzes gemaakt, en blijft hoorbaar dichter bij zichzelf met dit tweede album.

Buurmeisje als femme fatale
Halverwege de avond wordt het publiek getrakteerd op een muzikaal uitstapje naar Nina Simone en Depeche Mode. Vooral tijdens het uitdagende, sensuele nummer van la Simone, staat er ineens een heel andere Stevie Ann op het podium. Als een femme fatale beweegt ze richting publiek, haar vertrouwde stek achter de microfoon even achterlatend. De covers klinken als een klok; jammer alleen dat ze de schroom niet helemaal van zich af kan gooien, en zich zichtbaar nog wat ongemakkelijk voelt in deze rol. Daardoor komt het al met al niet helemaal naturel over. Ze is nog net iets te veel 'girl next door' om een echt femme fatale te zijn.

De stem van Stevie Ann is loepzuiver, foutloos ook gedurende het optreden. Een prachtige luisterervaring. Het klikt ook met de bandleden, dat is duidelijk. Het plezier straalt er vanaf, en dat is iets wat je niet kunt faken. Bij de afstelling van het geluid gaat het vaak mis bij livemuziek, maar de vocals van Stevie Ann worden niet overstemd door harde gitaren en drums. En na afloop staat de ster van de avond gewoon nog wat na te kletsen met haar fans bij de uitgang. Hoezo 'girl next door'...

De theatertour van Stevie Ann loopt nog tot en met 26 april 2008. Klik hier voor meer informatie.