recensie: Sweeney Todd

De zesde samenwerking tussen regisseur Tim Burton en acteur Johnny Depp is misschien wel hun beste, en dat wil wat zeggen na fantastische films als Edward Scissorhands en Sleepy Hollow. Burton koos voor een bewerking van Sweeney Todd, de musical van Stephen Sondheim, die weer gebaseerd was op de Britse bloederige mythe uit de 19^e eeuw, over een kapper die zijn klanten doodt en vervolgens laat verwerken in vleestaarten.

Kapper Benjamin Barker (Depp) wordt door rechter Turpin (Alan Rickman) ten onrechte veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. Als Barker – die inmiddels het alias Sweeney Todd heeft aangenomen – vijftien jaar later toch terug komt, is zijn vrouw overleden en zijn jonge dochter in handen van Turpin. Hij zweert wraak en met de hulp van taartenmaker (de slechtste van heel London) Mrs. Lovett (Helena Bonham Carter) heropent hij zijn kapperszaak. Terwijl hij wacht om Turpin wel erg nauw te scheren, oefent hij vast op andere klanten. De taarten van Mrs. Lovett worden er in ieder geval veel lekkerder op.

Felrood bloed
Iets wat je wel aan Burton kan toevertrouwen is sfeer. Zijn London is grauw en onplezierig, vol nauwe straatjes en grimmige figuren. De gehele film straalt een duistere, morbide sfeer uit, en dat past perfect in deze musical. Ook door het gebruik van de donkere tinten spat het juist felrood gemaakte bloed extra van het scherm af. Alleen al de openingsscène – waarin een spoor van bloed wordt gevolgd, is verbluffend mooi. Ook op de make-up is niets aan te merken. Todd en Mrs. Lovett kregen een lekker duister uiterlijk, inclusief dikke wallen en bizarre kapsels. De art direction en kostuums zijn met recht genomineerd voor een Oscar.

Afwijkende musical
De meeste musicals zijn vrolijk en zitten vol dans, maar Sweeney Todd heeft dat alles niet. Geen grote ensembles, maar veel drama en vol met bitterzoete wraak. Toch zijn de liedjes enorm pakkend, en net als bij menig andere musical zullen ze in vele hoofden blijven hangen. De soundtrack gaat zonder twijfel enorm goed verkopen.

Burton heeft de juiste tijd gekozen om met Sweeney Todd op de proppen te komen, nu de musicalfilm weer aan een opmars bezig is na de successen van Hairspray en Enchanted. De acteurs zingen allemaal hun eigen stukken, en dat pakt prima uit. Bonham Carter heeft een zachte, hoge stem waar je wel even aan moet wennen. Depp blijkt zoals altijd weer een alleskunner te zijn, het zingen gaat hem goed af. Depp heeft zijn Oscarnominatie absoluut verdiend, want hij zet een Sweeney Todd neer om niet snel meer te vergeten. Ook alle bijrollen (waaronder een erg grappige Sacha Baron Cohen) zijn zeer prettig.

Sweeney Todd is als een recept voor een goed pasteitje: de acteurs zijn het lekkere vlees, de setting is de heerlijke saus en om het af te dekken zijn daar de fijne liedjes. Tim Burton bakt zijn taarten zoals geen ander.