recensie: Girls in Hawaii - Plan Your Escape

Ondanks de vrolijk klinkende bandnaam, die direct associaties met cocktails op een hagelwit strand oproept, is de muziek van de band het best te beschrijven als dromerige, melancholische, lo-fi sfeerpop. Maar waar andere bands dit genre om zeep weten te helpen door clichématige teksten te gebruiken en vast te houden aan een voorspelbare songstructuur, weet Girls in Hawaii altijd met verrassingen te komen. Of het nu een langzaam en dromerig instrumentaal nummer van nog geen minuut is (Coral) of een uptempo nummer waar opeens snoeihard een synthesizer wordt ingeknald (het beste nummer van de plaat, Birthday Call), Plan Your Escape verveelt nooit. Een voorbeeld van zo'n uptempo en energiek nummer is Grasshopper. In amper twee minuten worden gitaren, drums, bas, synthesizer, tamboerijn, mondharmonica en het lijzige stemgeluid van frontman Antoine samengebracht tot een bizarre combinatie van bombastische maar tegelijkertijd zeer beheerste muzikaliteit.

Contrasten 
Het zijn de langzamere nummers die de melancholische en sinistere inslag van de band het duidelijkst weergeven. Op een bitterzoete manier bezingt bassist Daniel op Couples on TV een ingestort leven en de routinematigheid die binnen een lange relatie kan bestaan. Ondersteund door het warme geluid van een accordeon zingt hij: "why do I feel like I'm not really living?". Het toppunt van melancholie bereikt de band op het laatste nummer van het album. Plan Your Escape begint met onheilspellende lage en langzame tonen, met op de achtergrond een kerkklok en nog enkele ombestemde geluiden. Dan de akoestische gitaar, de xylofoon en de intense zanglijn: "My blood froze up in my veins when I stared at the floor".

Girls live
Recentelijk stond de band in de kleine zaal van Paradiso om het Nederlandse publiek live kennis te laten maken met hun melancholische muziek. De interactie en het plezier onderling waren duidelijk zichtbaar, al werd je wat afgeleid door het grote scherm dat achter het podium hing en enkele zelfgemaakte filmpjes van de band liet zien. Ondank dat de band niet zoveel met het publiek communiceerde, hadden ze het ook prima zonder videokunst afgekund. Instrumenten werden doorgegeven en bijna alle bandleden verzorgden afwisselend de vocalen. Na afloop van het concert werd er luid geapplaudisseerd. Een toegift, met daarbinnen een cover van een van hun favoriete Beatles-songs en een herhaling van een van hun eigen nummers, was gelukkig onvermijdelijk.

Veelzijdigheid
De bandleden van Girls in Hawaii zijn 'veelkunners'. Aan de ene kant gebruiken ze veel verschillende instrumenten in creatieve combinaties en zijn hun harmonieuze vocalen betoverend. Aan de andere kant slepen ze je mee in hun verhalen. Of het nu een bitterzoet melancholisch drama is zoals op Plan Your Escape of meer een luchtig verhaal als Sun of the Sons, Girls in Hawaii slokt je op en neemt je mee. En dat is heel prettig.