recensie: Joan as Policewoman - To Survive

Joan Wasser, alias Joan as Police Woman, zet met To Survive een zeer gedegen tweede album neer. Niet velen kunnen rekenen op medewerking van David Sylvian en Rufus Wainwright op een en hetzelfde album, maar ook zonder medewerking van deze sterren zou dit album staan als een huis. Joan weet prachtige luisterliedjes te componeren en spannend uit te voeren op een zeer hoog niveau.

Op haar debuut waren het Antony Hegarty van Antony & the Johnsons en Joseph Arthur die hun kenmerkende stemmen toevoegden aan twee songs. De klassiek geschoolde Joan die als violiste speelde bij Lou Reed, Sparklehorse, Antony & the Johnsons en niet te vergeten Rufus Wainwright, weet zich ook nu met bekende namen te omringen. To Survive is een heel persoonlijk werkstuk geworden met als thema's pijn, strijd, liefde en vertwijfeling. Geen wonder als je weet dat in de tijd dat Joan aan dit album werkte, haar moeder vocht tegen kanker en deze ongelijke strijd verloor.

Liefde inspireert
Het was haar voormalige broodheer, Rufus Wainwright, die Joan Wasser een paar jaar geleden aanzette om niet alleen viool te spelen maar vooral te gaan zingen. Dat Rufus dat goed gehoord heeft hebben we op het debuut Real Life mogen ervaren. Naast het zingen behoort ook het schrijven van prachtige composities tot de talenten van Miss Joan, iets dat we opnieuw kunnen ervaren op To Survive. Luister naar liedjes als 'To be Loved', waarin ze het geluk bezingt dat je ervaart als de ander je liefheeft en je daardoor helpt je zelf te vinden, of naar 'To be Lonely', dat ingaat op de eenzaamheid die ontstaat als de ander - de geliefde - er even niet is. Omdat het de ware is, vecht je tegen het alleen zijn. Een ander voorbeeld is 'The Start of My Heart', waarin het hart ontwaakt en je wordt thuisgebracht door die ene liefde. Wat kan de liefde toch een mooie bron van inspiratie zijn, vooral in moeilijke tijden.

Prachtig triest
De gastzangers dragen meer bij dan alleen hun stem. Zo lijkt 'Honor Wishes' geïnspireerd door de muziek van David Sylvian zelf; als dit een song van Brilliant Trees geweest was, had niemand daarvan staan te kijken. De stemmen kleuren heerlijk bij elkaar en dragen een prachtig triest lied over het nemen van afscheid. Dat haar inspirator Rufus Wainwright in 'To America' zijn stem laat klinken is niet alleen een eer maar levert ook een herkenbaar lied op. Ook hier laat Joan haar gast tot zijn recht komen met een compositie die voor hem op maat is gemaakt. Het titelnummer 'To Survive' klinkt bij eerste beluistering als een slaapliedje, dat zich ontvouwt als een verstilde reflectie over het overleven na een periode van angst en het uiteindelijk alleen achterblijven.

Joan Wasser zet met To Survive een soms treurig, doorleefd en altijd zeer onderhoudend album neer, dat nog maar eens bewijst hoe men in moeilijke tijden in staat is om de mooiste dingen te schrijven. Een album dat je ondersteunt en dat door zijn herkenbare thematiek nog lang zal naklinken. De conclusie kan niet anders zijn dan dat we hier te maken hebben met een uitzonderlijk groots album.