recensie: Silver Jews - Lookout Mountain, Lookout Sea

Ter introductie van het nieuwste album van de Silver Jews even wat numerologie. We hebben het hier namelijk over een zes, maar het is ook een duidelijke twee. Maar héél stiekem betreft het gewoon een één. Kijk, als dát niet duidelijk is! Voor diegenen die het echter nog niet helemaal begrijpen vormt onderstaande tekst misschien een uitkomst.

Silver Jews is van oorsprong een indierock-band uit Hoboken en werd in 1989 opgericht door David Berman met Stephen Malkmus en Bob Nastanovich (beiden van Pavement). De band heeft in de loop der jaren nogal wat wisselingen in samenstelling doorgemaakt, maar Berman is de constante factor. Vooral diens teksten geven Silver Jews een karakteristieke smoel.

6+2+1
Lookout Mountain, Lookout Sea is het zesde volledige album dat Silver Jews uitbrengt sinds de oprichting in 1989. En het tweede album waarop Cassie Marrett meedoet als Bermans vrouw (Cassie Berman dus). Door de wisselende bezetting variëren de platen nogal qua muzikale uitstraling. Wat aan Lookout Mountain, Lookout Sea vooral opvalt is de afwezigheid van de invloed van Stephen Malkmus. Het indierock-geluid van Malkmus' gitaarspel is verdwenen. En dit resulteert in gepolijste, ambachtelijke americana/countryrock-nummers. Anders, maar zeker niet minder dan het vorige werk. 

Berman drukt als enige constante factor van de Silver Jews hierdoor steeds nadrukkelijker een stempel op de band. Dat hij naast muzikant ook publicerend dichter is komt telkens weer naar voren in de teksten van de nummers. Geen simpele rijmelarij ter ondersteuning van de muziek of de te brengen boodschap. Maar juist andersom: goede afgewogen teksten die door de muziek ondersteund worden.

Dat de muziek ondersteunend is blijkt ook wel uit het bij de cd gevoegde tabulatuur waarop een aantal gitaarakkoorden getekend zijn met als bijschrift: 'Anyone can play these songs'. De akkoorden zijn dan misschien ondersteunend en niet spectaculair ingewikkeld, met de uitvoering ervan is zeker niets mis. Iedereen kan ze misschien spelen, maar niet iedereen kan dat zo goed als Berman.

Leed
Wat altijd handig is voor een muzikant is een moeizaam en problematisch leven met het liefst veel drugs en persoonlijk leed. Dat heeft een positieve weerslag op de teksten. Berman is hierop geen uitzondering. Hij overleefde een zelfmoordpoging en zat in een bij artiesten zo populaire rehab. En ondanks het heuglijke feit van een huwelijk hebben deze zaken zich uitbetaald. Zelfs als Berman een liedje schrijft over een jukebox krijgt het een dramatische, weemoedige lading:

You're all filled up with what other people mean
Hardship, damnation, guilt
Make you wonder why you were even built

Vanaf het openingsnummer 'What Is Not But Could Be If' tot aan het laatste lied 'We Could Be Looking for the Same Thing', Bermans teksten en stem blijven boeien. Misschien dat de langere nummers, zoals het meer dan zes minuten durende 'San Francisco B.C.' net iets te veel van het goede zijn door het gebrek aan muzikale variatie. Maar zelfs dan is er genoeg te beleven om van te genieten. De muzikale basis is wel gewoon goed en met de teksten er bovenop hoef je jezelf ook bij een dergelijk lang nummer niet te vervelen.

Hopelijk zijn de nummers uit de inleiding nu een beetje op hun plaats gevallen. Maar voor de zekerheid als laatste nog even een korte samenvatting: Lookout Mountain, Lookout Sea is een album dat je gewoon even moet gaan luisteren.