Misschien ken je hem niet bij naam, maar wie geregeld een film voor boven de 18 ziet, zal titelheld Ron Jeremy onmiddelijk herkennen. De inmiddels 50-jarige dekhengst heeft namelijk in zo veel pornofilms gespeeld (een stuk of 700), dat hij één van de meest geziene gezichten is binnen het genre. Bovendien is hij uit duizenden herkenbaar. Zijn korte, vadsige gestalte, buikje, overbeharing, kalende schedel met halflang haar en vlassige snor maken hem echter ook de meest onwaarschijnlijke porno-acteur ter wereld. Het geheim van zijn succes: een enorme piemel en veel charisma.

Bij een film met een titel als Porn Star denk je al gauw aan de net-niet expliciete flauwekul die in plaats van echte porno 's avonds laat op V8 vertoond wordt, of aan een quasi-serieuze sensatiefilm als Sex: the Annabel Chong Story. De boeiende documentaire Porn Star is gelukkig van een ander kaliber: het is een vlot, grappig, lichtvoetig en allesbehalve hoogdravend portret van een bijzondere man. Hoewel er bepaald geen gebrek aan bloot is, wordt er gelukkig nergens geprobeerd het publiek op te winden, en kiest regisseur Gill ervoor op die manier een oprecht aardige kerel af te beelden, die al bijna de helft van zijn leven de kost verdient met het maken van seksfilms.

Geen pretenties
Het relaas van Jeremy wordt door middel van interviews met hemzelf, familie, fans en critici uit de doeken gedaan, wat wordt afgewisseld met een indrukwekkende collectie materiaal uit zijn films. Zo krijgen we alles te horen (en te zien) over zijn fors bemeten geslacht, zijn schnabbels als komediant, zijn gierigheid (hij is tenslotte een jood, zegt hij), zijn vraatzucht, curieuze rollen in obscure pornofilms, zijn grote schare (mannelijke en vrouwelijke) bewonderaars, walgende co-acteurs (die hem dwingen zich te ontharen), hoe hij nieuwkomers in het vak inwerkt, enzovoorts. Alles is op een prettig tempo gemonteerd, zonder pretenties, en erg vermakelijk. Het enige wat enigszins droevig stemt, is Jeremy's maandelijkse HIV-test, en het feit dat hij zo graag serieus wil genomen als acteur- terwijl hij nooit verder is gekomen dan bijrolletjes in films als Killing Zoe, Orgazmo en The Boondock Saints.

Workaholic
Porn Star is luchtig en ontzettend komisch, maar geeft wel een mooi beeld van deze pornoman. Echt diepgravend wordt Porn Star nergens, maar dat werkt alleen maar in het voordeel van de film. Je kunt tenslotte niet al te serieus zijn over een pornocarrière, en Ron Jeremy is in de eerste plaats erg grappig, charismatisch, met een gezond gevoel voor zelfspot. Waarschijnlijk is hij de eerste porno-acteur voor wie het publiek echt bewondering en sympathie kan opbrengen. En dat is een knappe prestatie van deze documentaire. Jeremy blijft in elk geval gestaag doen waar hij goed in is: sinds het verschijnenen van Porn Star heeft hij er alweer zo'n vijftien rollen opzitten.