recensie: Mark Vijn Theaterproducties i.s.m. Teleac/NOT - Het Zandkasteel

Wie zich niet regelmatig tussen de kleintjes bevindt, is het wellicht ontgaan; de peuterhelden van 2008 wonen op het strand, in een huis van zand. De televisieserie Het Zandkasteel die iedere werkdag om even voor 10:00 uur op Nederland 3 te zien is, bestormt nu ook de theaters met de avonturen van Koning Koos, prinses Sassa en Toto. Dus voor alle ouders die hun kind niet vroeg genoeg aan het rode pluche willen laten wennen, is er nu de voorstelling van Het Zandkasteel. Precies zoals op tv, dus lekker veilig.

Sassa en Toto en Koning Koos wonen in een zandkasteel. Kenmerkend voor dit drietal is hun bijzondere neus. Als ze er zand in krijgen, dansen ze de 'Neuzenkriebeldans'. En tussen het kriebelen door beleven ze kleine avonturen. In de theatervoorstelling hebben Sassa en Toto  een geheim die ze met het publiek willen delen; Koning Koos is jarig en dus willen ze hem verrassen. Alle bezoekers moeten meehelpen, maar ze mogen niets tegen de jarige job zeggen. Koning Koos heeft op zijn beurt ook een geheim, want hij denkt dat Toto en Sassa niet weten dat hij jarig is en als verrassing gaat hij een taart bakken. Rondom deze verhaallijnen komen er nog allerlei kleine kwesties aan bod zoals bang zijn in het donker en pesten.

Interactie
Bij binnenkomst krijgen alle kinderen een Zandkasteel-vlaggetje. Deze maakt deel uit van de verrassing die Toto en Sassa voor de verjaardag van Koning Koos hebben. Er moet flink gewapperd worden en dat is niet het enige fysieke aspect aan de voorstelling. Kinderen kunnen lekker meedansen en zingen en regelmatig worden ze naar hun mening gevraagd. Wat moet Koning Koos bijvoorbeeld allemaal op zijn taart zetten en welk gebaar maak je als je iets geheim moet houden? Alle kindjes in de zaal doen enthousiast wat hun gevraagd wordt en ze zingen en dansen met hun idolen mee.

Saaier
In deze voorstelling zijn ook de knuffels van Sassa en Toto aanwezig. Tot grote hilariteit van de kinderen: 'Ik zie Zwiep en Pop!' Ook de vlieger van tv komt even een kijkje nemen. Het enige wat ontbreekt, is echt zand, hoewel dat in het persbericht wel wordt beloofd.

De poppen en het decor zijn in de theaterversie vrijwel identiek aan die van tv. Hierdoor kun je je niet aan de indruk onttrekken dat je naar een vierdubbele aflevering kijkt, vooral als je achter in de zaal zit. Er zit niks extra's bij deze voorstelling, niets wat de theaterversie onderscheidt van de tv-serie. Op tv spelen de verhalen van Het Zandkasteel zich af buiten en binnenin het huis van het drietal. Op het podium voornamelijk buiten. Daarom is de voorstelling misschien zelfs wel saaier dan een aflevering (die maar een kwartiertje duurt).

Liedjes
Er wordt veel gezongen. Er komen ruim tien liedjes voorbij, die erg lief en heel fijn zuiver zijn. De acteurs die in de pakken zitten, doen goed werk. Hun lichaamstaal is soepel, stoer en aandoenlijk tegelijk. Opvallend was het lage aantal schreeuwende kinderen en dat terwijl de voorstelling een uur duurt. Typisch een uitje om op safe mee te spelen bij nichtjes, zoontjes of ander kroost. Heel vertrouwd, heel keurig en voorspelbaar, maar wellicht voor de kleintjes wel zo rustgevend.