recensie: Nina de la Croix - Poldervrouw

Nina de la Croix. Iemand met zo'n naam komt uit Parijs, Las Vegas of Hollywood. Een artiest. Een ster. Een vrouw van de wereld. Maar niets is minder waar. Ondanks haar exotische uiterlijk komt Nina de la Croix uit Edam. Ze werkte op de kaasboerderij en kon alleen maar dromen van een bestaan als beroemdheid. Als ze maar Brel kon zingen, zo mooi als Wende Snijders.

Met een stemgeluid letterlijk als een sirene wordt het publiek gewaarschuwd voor gevaar. Maar te vrezen hoeven de toeschouwers niet. Nina de la Croix is een meisje dat onverschrokken de wereld in lijkt te kijken. Maar ze heeft ook haar onzekerheden. Want waarom valt ze nou altijd alleen op jongens die al een relatie hebben van twee jaar of langer? En als ze eens iemand tegenkomt die na een onveilige vrijpartij zo lief is de volgende ochtend mee te gaan naar de apotheek voor de morning-afterpil blijkt hij, eenmaal weer thuis, toch weer niet de ware prins op het witte paard als gedacht.

Vluchten voor roots
Behalve in de liefde wil ook De la Croix' carrière in Poldervrouw niet meewerken. Na de Amsterdamse Kleinkunstacademie te hebben afgerond schreef ze zich in bij verschillende castingbureaus. Daarna is het wachten. Wachten tot iemand iets in je ziet en je auditie mag komen doen. En dan doe je wel eens auditie voor een poppenserie waarin je in een konijnenpak een kip moet spelen. Uit onvrede met haar roots besluit ze te vertrekken. Weg uit de polder. Weg van de heersende gezapigheid en nutteloosheid. Op weg naar een nieuw leven. Op naar Parijs! Maar ook Parijs blijkt uiteindelijk niet de verandering te brengen waarnaar ze zocht.

De treffend neergezette verhalen zorgen, na een aftastend begin, voor een constante glimlach op de gezichten van het publiek. De la Croix zet haar verhalen, onder andere dankzij haar mimiek, erg beeldend en levendig neer. Je blijft geboeid luisteren naar zoveel onvermogen van iemand die zo graag wil, maar bij wie het allemaal net niet lukt.

Sprankelend
Poldervrouw is een relativerende cabaretvoorstelling met verrassende verhalen en liedjes. Vooral de liedjes zijn indrukwekkend, hebben mooie teksten en worden sprankelend uitgevoerd. Nina de la Croix wordt daarbij begeleid op gitaar door Maarten Ebbers. Dit doet hij verdienstelijk, al is het gitaarspel een enkele keer wat overheersend. Naast de gitaar begeleidt Nina zichzelf ook op piano. Met haar mooie, heldere stemgeluid spettert ze van het toneel. Cabaret met een glimlach, schaterlach en een snik. Poldervrouw is het waard bekeken te worden.

Nina de la Croix is met Poldervrouw nog tot en met 7 mei 2009 in het hele land te zien.