recensie: Ingrid Michaelson en Jasper Erkens in de Melkweg

Amsterdam staat bekend om vele dingen. Onder andere om haar vele aanwezige etniciteiten. En waar komt dat beter tot uiting dan op een muziekpodium? In de Melkweg kon men op 4 mei zodoende genieten van een Belgisch voorprogramma bij een hoofdact uit New York.

Maar niet alleen Amsterdam verbroedert blijkbaar. Ook televisieprogramma De Wereld Draait Door doet een duit in het zakje. Zowel Jasper Erkens, die het voorprogramma voor zijn rekening neemt, als de als hoofdact fungerende Ingrid Michaelson traden eerder op in deze televisieshow. Blijkbaar voor beiden een memorabel moment aangezien Erkens en Michaelson dit trots even aanstipten tijdens hun optredens.

De 'oude zaal' in de Melkweg is al aardig gevuld tijdens het voorprogramma van de sympathieke jonge Belg Erkens. Met zijn zestien jaar is deze jeugdige singer-songwriter niet bepaald een oude rot in het vak. Maar dat wil niet zeggen dat we hier niet met een ervaren muzikant te maken hebben. Erkens staat zelfverzekerd op het podium en speelt zijn nummers alsof hij dit al eeuwen doet. Echter wel met een sympathieke jeugdige uitstraling. Een uitstraling die je meteen voor hem inneemt. Hier staat iemand die plezier heeft in zijn vak en dat vol overtuiging maar tegelijkertijd heel ingetogen op zijn publiek overbrengt. Een beter voorprogramma voor Ingrid Michaelson was haast niet mogelijk geweest.

Michaelson – bekend van haar songs voor de tv-serie Grey's Anatomy en op promotietour voor haar nieuwe cd Be OK – is met haar dertig jaar bijna twee keer zo oud als Erkens, maar heeft dezelfde onbevangen openheid als de jonge Belg. Ook hier zien we een spontane interactieve muzikant op het podium. Iemand die zichtbaar plezier heeft in haar muziek en met haar medemuzikante Allie Moss. Michaelson gebruikt haar zuivere stem niet alleen voor het ten gehore brengen van haar liedjes, maar ook om regelmatig tegen het publiek te kletsen.

Amsterdam
En dan blijkt Amsterdam er wederom al haar clichés tegenaan te gooien. De grachten, de sexshops en de wiet passeren weer allemaal de revue als Michaelson aangeeft wat haar die dag in Amsterdam is opgevallen. Maar deze keer ook iets anders: 'What's it with all these little leaves?' Een vraag die je niet zo vaak hoort als je buitenlanders over Amsterdam hoort praten. Michaelson is uitermate verbaasd over al die kleine zaadjes die de bomen de lucht in strooien en die zich overal op straat in dikke bergen ophopen. En juist deze verwondering over alledaagse gebeurtenissen maakt een muziekbeoefenaar misschien wel tot een geslaagd muzikant. Het verwoorden van alledaagse fenomenen tot een poëtisch geheel is tenslotte niet voor iedereen weggelegd.

Bijkomend voordeel is uiteraard de prachtige stem van Michaelson. Deze is van een zuivere tederheid met een zeer krachtige uitstraling. Ideaal voor de singer-songwriternummers die ze ten gehore brengt. Deze stem alleen al brengt het publiek tot een zwijgzaam, soms haast mediterend luisteren. Maar Michaelson vertrouwt niet alleen op haar stem en haar sympathieke babbel tussendoor. Ze weet als geen ander wat haar muziek met het publiek doet. Ze begrijpt dat ook voor fans een hele avond rustige, ingetogen luisterliedjes wel eens te veel van het goede kan zijn. Dus op precies de juiste momenten gooit ze er wat extra interactie met het publiek tegenaan. Zo vraagt ze de ene keer aan het publiek om op haar teken mee te deinen op een refrein, terwijl ze de andere keer vraagt om op het juiste moment mee te zingen. Zo wisselt Michaelson steeds af in ritme en interactie en houdt ze het publiek de hele avond betrokken bij wat er op het podium gebeurt.

Zowel Erkens als Michaelson zijn artiesten van het kleine lied die zich ook op het grote podium staande weten te houden. Twee sympathieke muziekliefhebbers die hun passie uitstralen en over weten te brengen op de luisteraar. We zullen zeker nog meer van beide muzikanten gaan horen. En dat is maar goed ook. Want niet alleen Amsterdam verbroedert. Muziek doet dat ook. En Erkens en Michaelson doen dat zeker.