The Durango Riot op tournee

Hoeveel opties heb je als je in een klein stadje in de bossen van Zweden woont? Je kunt hockey gaan spelen, zwaar aan de drank gaan of je start een bandje. En dat laatste deden de jongemannen Fred, Jake, Eric en Håkan. Ondertussen beter bekend als The Durango Riot.

The Durango Riot bestaat sinds 2005. In 2007 brachten ze hun eerste plaat uit: Telemission. In Zweden leverde dit de jongens nogal wat bekendheid op, maar in de rest van Europa liep het niet meteen storm. Totdat ze in Duitsland door Universal werden gespot. Een Europese tour liet niet lang op zich wachten en het album Telemission werd opnieuw uitgebracht. In het kader van deze tour en het bezoek van The Durango Riot aan Amsterdam sprak 8WEEKLY met zanger Fred in een muf en warm hok in de catacomben van de Melkweg. Om vervolgens nog het optreden mee te pikken dat de jongens brachten als voorprogramma van Social Distortion.

Jong
Het eerste dat opvalt als zanger Fred aan komt lopen en zich voorstelt is zijn leeftijd. Dit is geen frontman die al eeuwen vuige rock speelt in verlopen kroegen. Hier staat een frisse jongeman van 22 jaar die de frisse Zweedse buitenlucht nog maar net heeft ingewisseld voor bedompte muziekpodia. Het grote muzikale avontuur tegemoet. Iemand die in zijn slaperige stadje droomde van reizen langs grote wereldsteden en die zijn droom met drie vrienden aan het verwezenlijken is.

De afgelopen tijd opende zich een hele nieuwe wereld voor de jongemannen uit Zweden. Geen optredens in kleine bruine cafés, maar gigs in echte zalen. En een management dat een oogje in het zeil houdt. Het blijven tenslotte jongens. Zodra je die loslaat in de wijde wereld om met hun muziek bezig te zijn vergeten die nog wel eens de zaken eromheen. Vooral drummer Eric lijkt nog wel eens wat te vergeten. Letterlijk. De manager moet regelmatig op zoek naar verloren iPods en telefoons, vergeten kleding of achtergelaten snuisterijen. Het lijkt volgens zanger Fred soms stiekem wel een beetje op een 'kindergarten'.

De geïnterviewde zanger blijkt niet alleen jong, maar vooral ook zeer relaxed en content met het leven dat de bandleden nu leven. Ze genieten met volle teugen van wat hun allemaal overkomt. Maar ook spreekt Fred met groot respect over de bands die dit mogelijk hebben gemaakt. Zoals Die Toten Hosen waarmee ze in Duitsland op mochten trekken en Social Distortion waarmee ze nu rondtoeren. Hoewel The Durango Riot uit vier gezond eigenwijze jongemannen bestaat beseffen ze goed waar ze het allemaal aan te danken hebben. En dat zijn niet alleen de net genoemde bands, maar ook alle andere namen waardoor ze beïnvloed zijn. En als Fred hierover vertelt hoor je het enthousiasme en respect tussen de regels door. Namen als Queens of the Stone Age, The Stooges, Iggy Pop, The Clash, Kraftwerk, Guns N' Roses en Frank Sinatra doorspekken zijn relaas.

Bravoure
Het gesprek komt steeds meer op gang en neemt vele onverwachte wendingen. Van Freds vriendin waar hij bij inwoont naar de onvermijdelijke hokjesgeest in de muziekwereld, om uiteindelijk terecht te komen bij het gebrek aan lengte van de geslachtsdelen van de bandleden en de bijbehorende kosten van correctieve chirurgie. Tussendoor wordt uiteraard ook nog de ontstaansgeschiedenis van de bandnaam aangestipt: Durango vanwege de film A Clockwork Orange en Riot vanwege de impact die ze wilden hebben op de muziek. Dat er dan ook nog eens een grote opstand in een gevangenis heeft plaatsgevonden in het Amerikaanse plaatsje Durango was achteraf een 'leuke' bijkomstigheid. En op de vraag wat ze van de opmerking van sommige recensenten vonden dat hun muziek een soort 'formulerock' is kon Fred heel duidelijk zijn: 'We doen gewoon wat we leuk vinden en pikken hier en daar aansprekende invloeden van anderen op. We doen gewoon lekker ons ding. Het is rock, geen rocket science!'

The Bones

Het wordt tijd om eens te kijken wat de heren op het podium te brengen hebben. The Durango Riot opent het voorprogramma van Social Distortion in de grote zaal (The Max) van de Melkweg. Samen met het eveneens uit Zweden afkomstige The Bones warmen ze het publiek op voor de hoofdact. En hoewel de uitverkochte zaal op dat moment nog niet geheel volgelopen is staat er al een aardig groot publiek op de jonge beloftes uit Zweden te wachten. Op het moment dat de band het podium betreedt is de kalmte van voor het optreden volledige verdwenen. Hier komen vier brokken puur enthousiasme vol bravoure het podium op. En vanaf de eerste tonen spat de energie van de bandleden af. Ze zetten een perfecte opwarmer neer voor het publiek dat nog op gang gebracht dient te worden. En ondanks hun jonge leeftijd en onervarenheid weten ze de bezoekers een eerste applaus te ontlokken. Bezoekers uit alle windstreken, die toch hoofdzakelijk voor Social Distortion zijn toegestroomd.

Vergeleken met het geweld van de gelouterde artiesten The Bones en Social Distortion weten de 'broekies' achteraf behoorlijk stand te houden. En wat ze eventueel aan ervaring en kunde missen compenseren ze ruimschoots door hun enthousiasme. Met dat laatste overvleugelt The Durango Riot zelfs de hoofdact, die toch ook aardig op dreef blijkt. De gretigheid van the Durango Riot werkt dan ook erg aanstekelijk. Het zou zelfs kunnen betekenen dat ze vaker te bewonderen zullen zijn in een Amsterdamse zaal. Wellicht niet in een uitverkochte The Max, maar dan toch zeker in een aardig gevulde oude zaal van diezelfde Melkweg. De toekomst zal het leren. En deze jongens hebben met hun gemiddelde leeftijd van 23 jaar zeker nog veel toekomst.