recensie: Jonge zangeres verdient groter publiek

Wie Marike Jager een paar jaar geleden bij het verschijnen van haar debuutalbum heeft aanschouwd, zal zich verbazen over de groei die deze zangeres heeft doorgemaakt. Dit jaar was ze zelfs, samen met Ilse DeLange en Trijntje Oosterhuis, genomineerd voor een Edison. Het was mooi geweest als de jonge artieste deze prestigieuze prijs had gewonnen. Maar de concurrentie was groot en helaas voor Jager zijn de prijzen anders verdeeld.

Het voorprogramma van haar show in Tilburg werd verzorgd door Arthur Adam, een singer-songwriter die liefhebbers van het project 'In a Cabin With' zeker kennen. Hij was de tweede artiest die in het kader van dit initiatief zich mocht terugtrekken in een huis in Zweden, om korte tijd later met een album onder de arm weer naar buiten te komen. Een geslaagd album kunnen we stellen. Zijn gevoelige performance warmde het publiek op voor een dame die met haar nieuwste album meer rockt dan daarvoor. Het publiek liet de liedjes van Arthur Adam wat gelaten over zich heen komen.

In de tweeënhalf jaar dat Marike Jager nu met band de Nederlands podia vult is ze uitgegroeid tot een echte rockchick. Niet dat ze het singer-songwritermateriaal helemaal de rug toe heeft gekeerd, maar de rock zit wel een heel stuk meer in de performance.

Het optreden in Tilburg gaat rustig van start met onder andere 'Peculiar' en een greep uit relatief rustig materiaal van haar eerste album. Met 'Celica Trigger' gaan voor het eerst alle registers open en ontpopt Jager zich als een echte rockdame. De band speelt solide en Jager blijft prima overeind tussen het geweld van haar sterke begeleiders Mitch Mulder (gitaar), Nicky Hustings (drums) en Henk Jan Heuvelink (toetsen). Met name Mulder schittert samen met Jager in het neerzetten van een stevig gitaar-rockgeluid.

Gevoelige toets
De gevoelige snaar is er natuurlijk nog steeds: het is de toets van de piano bespeeld door Jager zelf. Ergens in het midden van haar show gaat Marike achter haar instrument zitten en verdwijnt haar band van het podium. Zichzelf begeleidend op de toetsen brengt ze haar songs tot grote hoogte. 'Bucket full of ice' is een van die hoogtepunten: een nummer dat ze opdraagt aan alle kinderen die gepest worden. Het betreft een gepest kind dat met een emmer met ijs andere kinderen te grazen wilt nemen; bijtend, gevoelig en klein zoals je dat verwacht van een verbeten kind.

'Like You' heeft ze voor haar ouders geschreven en voor alle ouders van kinderen die de muziek in willen. Bezorgde ouders vinden het maar niks. Het nummer gaat natuurlijk over doorzetten en het overwinnen van de tegenwerking.

Toekomst
Na het gevoelige intermezzo is het weer de beurt aan de volledige Marike Jager-band om met het zicht op een Edison te laten zien en horen wat de muzikanten waard zijn. De show duurt in totaal ruim anderhalf uur en verveelt geen minuut. Wel laat Marike Jager haar fans achter met de vraag hoe de toekomst van haar en haar band eruit zal zien. Gaat ze terug naar singer-songwriter, verschuift ze naar een band -en rockgeluid, of kiest ze de middenweg? Het is niet duidelijk. In de toegiften komen alle stijlen van de band langs. Met de woorden 'Bye, bye we'll meet again' moeten we afscheid nemen van deze heerlijke formatie.

Een ster die straalt moet ook door het grotere publiek gezien kunnen worden. Jager heeft genoeg in petto om meer in Nederland te bereiken.