recensie: Simon Kentgens - Puur

Landschappen glijden voorbij op verpakkingen van chocoladerepen, thee en wasmiddel. De illusie van puurheid op papier, plastic, blik en glas. Gefascineerd door afbeeldingen op verpakkingen van producten die verwijzen naar idyllisch leven verzamelde kunstenaar Simon Kentgens gedurende een jaar verpakkingen uit alle windstreken. Kentgens trekt het landschap los van de Paturain en laat lavendelvelden op idyllisch Frans landgoed tot leven komen.

Landschap Paturain

Puur nodigt eerst uit in de toko: kralengordijn, TL-lampen, goedkope schappen en een veelheid aan producten. Gerangschikt op thema en kleur worden de producten teruggebracht tot golven van kleur. De witte planken krijgen helaas de overhand waardoor de algehele sfeer steriel aandoet. Geschreeuw, geprop, gedrang en gepuil is normaliter de charme van de producten in een toko. Het plaatjeskijken is een enerverende maar zeer leuke bezigheid, gelet op details. De rust die Kentgens door zijn rangschikking heeft bereikt is welkom. De winkelsetting is op een kunstmatige manier geslaagd.

De toko
De relatie tussen product en verbeelde is gauw gelegd en zelden verrassend. De wisselwerking tussen beeld en product is soms geestig. Een verliefd stelletje, een picknickmand en zwevende rozeblaadjes hebben ogenschijnlijk niets te zoeken op toiletrollen. De woeste golf op het toiletblok kolkt vervaarlijk fris als een tsunami aan geur. De HEMA chips is een giller in drie smaken, met in de hoofdrol de stereotype boer van onze dromen. Voor de smaak Zeezout gaat de boer op locatie in de duinen. Bij Tortilla Western zit de vermakelijke marketing in een Mexicaanse snor, dito hoed én het achterwerk van een paard.

Toko

Het merendeel van de landschappen op verpakkingen verwijst naar idyllisch rustieke natuur; blauwe luchten, stralende zonnen, heldere bergen en riviertjes. Een Japanse ruiter op zijn paard die door het dorre wilde landschap trekt, voert de fantasie naar elders. De boodschap is helder. Terug naar de oorsprong, naar kwaliteit en ambacht. Terug naar (de snoepjes en cake van) oma-zoals-oma-bedoeld-is en naar de vrouw die met opgetrokken knie voorovergebogen op de grond handmatig de goede kidneybonen selecteert. Melkproducten trekken niet krom genoeg van de koeien. Ons verlangen naar puur is wel een beetje afgezaagd.

Puur verlangen
Het tweede gedeelte van de expositie bevrijdt het landschap van het product. Deze overgang wordt verbeeld door een watertoren. Flessen water staan op een palet gestapeld, zoals denkbaar is in een toko. De toren is helder, transparant, het water puur. De grip die heldere beekjes en stralende bergen op onze beleving van het water hebben is weg. De herinnering aan het beekje en de berg van oorsprong kleeft aan het losgeweekte etiket. De beleving van het product wordt functioneel en basaal. De vraag is: ‘Heb ik dorst.'

Watertoren

Kentgens roept vervolgens het verlangen naar puur, helder en oorspronkelijk op door middel van foto's en posters. Los van het product en uitvergroot oefent het beeld soms magische haast wonderlijke aantrekkingskracht uit. De landschappen zouden vakantiekiekjes kunnen zijn, waar we het liefst vandaag nog heen reizen. Het beeld krijgt een schoonheid en kracht die de kern van de beleving beroert, soms artistiek geladen is. Het beoogde effect is duidelijk en direct voelbaar: het verlangen komt vrij. Mogelijk is de verbeeldingskracht die nu bewust en ten volle ervaren wordt gekoppeld aan het product evenzeer voelbaar, maar op een onbewust nivo. De posters en foto's bewijzen de kracht van landschappen om gewoon zichzelf te zijn.

Simon Kentgens
Puur is tot en met 20 september te zien in de Moira (Utrecht). Veelbelovend talent krijgt in de Moira de vrijheid om te experimenteren met de ruimte. Kentgens heeft de mogelijkheden van de ruimte benut(tip: verrassende kijk door het gat in de muur), maar deze zijn helaas beperkt. Het ontbreken van begeleidende tekstborden is bewust gekozen. Deze extra dimensie is wel voor handen in de vorm van een gesprek met de expositiehoudster.

Landschap Pickwick

Puur kent veel lagen en is nog in ontwikkeling. Het conceptuele denken van Simon Kentgens en zijn beeldende vertaalslag zet in beweging. Het plaatsen van het alledaagse in een kunstig denkkader is verrassend. Verpakkingen zijn nooit meer hetzelfde, en toko's geweldige schatkisten. Deze kunstenaar verdient een expositieruimte met minder beperkingen zodat zijn gedachtengoed ruimte krijgt om in alle mogelijke richtingen te kunnen denken en doen.

Aanstaande zondag is de kunstenaar zelf aanwezig om toelichting te geven op zijn werk